ایمپلنت دندان

از هزاران سال پیش بشر در جستجوی راهکارهایی جهت جایگزینی دندانهای از دست رفته خود بوده است. اتروسکان‌ها که در ایتالیای امروز زندگی می‌کردند دندان‌های مصنوعی را از استخوان‌های گاو نر می‌ساختند. تیم باستان شناسی دکتر Wilson آرواره‌ای از نژاد Mayan کشف کردند که دندان‌های تراشیده شده‌ای از جنس صدف در این آرواره به جای دندان‌های ثنایای از دست رفته جایگزین شده بود. کاشف ایمپلنت در اول قرن 19 شروع گردید. تحقیقات در مورد استفاده از موادی که بتواند جایگزین دندان از دست رفته شوند همچنان ادامه داشت در ابتدا سعی براین بود که دندان‌های طبیعی از دهان شخص دیگر کاشته شوند اما این روش ایمپلنت  دندان با عفونت همراه بود و با شکست مواجه می‌گردید. ایمپلنت از جنس طلا ، نقره ، چینی و حتی سرب امتحان گردید اما درصد موفقیت کاشت آنها کم بود و قابل پیش بینی نبود. دکتر A.E.Strock در سال 1931 میلادی استفاده از آلیاژ Vitallium را برای ساخت ایمپلنت‌ها توصیه نمود. در سال 1947 میلادی Manlio. Formiggini ایتالیایی ایمپلنتی از جنس Tantalum ساخت و در همان زمان Rapheal Cherchere ایمپلنت‌هایی از جنس آلیاژ کروم ، کبالت را ابداع کرد. از مزایای ایمپلنت دندان به بازیابی اعتماد به نفس و زیبایی لبخند می توان اشاره نمود.

Dental-Bridges (1)

طول عمرهای ایمپلنت ها ی دندانی چقدر است ؟

با پیشرفت هایی که دندانپزشکی نوین داشته انتظار می رود بیشتر ایمپلنت ها عمر نا محدودی داشته باشند البته طول عمر یک درمان ایمپلنت بستگی به عوامل متعددی دارد که بهداشت ونحوه نگهداری توسط بیمار ، قطر و طول ایمپلنت ، توزیع صحیح نیروها روی ایمپلنت موثرند .

برای چه کسانی نمی توان ایمپلنت گذاشت ؟

در مواردی که بدن توانایی ترمیم و التیام را نداشته باشد ( مانند دیابت کنترل نشده ) امکان استفاده از ایمپلنت نیست . البته در صورتی که دیابت فرد تحت کنترل پزشک قرار گیرد درمان موفقیت آمیز خواهد بود . در افرادی که برای درمان سرطان ها ، شیمی درمانی می شوند پس از پایان درمان های مذکور امکان گذاشتن ایمپلنت وجود دارد .

چه کسی عمل ایمپلنت را انجام می دهد ؟

کاشت دندان از عمال تکنیکی و علمی دندانپزشکی است و تکنیک های آن در سطح بالایی قرار دارد . هیچ دندانپزشکی نه مایل است و نه قادر است که تمام اعمال دندانپزشکی نوین را انجام دهد . همواره تیمی از متخصصین می توانند ایمپلنت را در دهان شما جای دهند . این تیم شامل جراح دهان یا متخصص لثه ، متخصص پروتز ، متخصص ترمیمی یا دندانپزشکی است که آموزش دانش ایمپلنت را در سطح عالی آموخته باشند . عموما یک تیم حرفه ای برای کاشت دندان ارجحیت دارد زیرا همه ی اعضا پیش از درمان ، بیمار را معاینه کرده و برای درمان ، تشخیص و درمان علمی را ارائه می کنند .

چند دندان می‌تواند توسط ایمپلنت حمایت شود؟

تمام اشکال متداول جایگزینی دندان‌ها از قبیل پل‌ها یا دندان مصنوعی می‌تواند بوسیله استفاده از ایمپلنت‌های دندانی انجام پذیرد. اگر شما فقط یک دندان طبیعی را از دست داده باشید یک ایمپلنت برای جایگزین‌نمودن کافی خواهد بود در فضاهای بزرگتر که تعداد دندان بیشتری از دست رفته، لزوما نیاز به استفاده از یک ایمپلنت برای هر دندان نمی‌باشد، هر چند تعداد دقیقی ایمپلنت بستگی به کیفیت و میزان استخوان در ناحیه‌ای که ایمپلنت کار گذاشته می‌شود، خواهد داشت. دانسیته (تراکم استخوان) در فک بالا عموما ضعیفتر از فک پایین می‌باشد و اگر در فک بالا اصلا هیچ دندانی وجود نداشته باشد حداقل شش ایمپلنت برای جایگزینی کامل دندان‌ها ، صورت ثابت کافی خواهد بود. در فک پایین بخصوص در جلوی آن استخوان خیلی محکم می‌باشد بنابراین نیاز به ایمپلنت‌های کمتری نسبت به فک بالا وجود خواهد داشت و تعداد چهار ایمپلنت می‌تواند ده دندان یا بیشتر از در فک پایین حمایت نماید. اگر چه استفاده از 5 تا 6 ایمپلنت متداول می‌باشد. ایمپلنت‌های دندانی معمولا از اصول مهندسی پیروی می‌کنند، آنها باید در یک استخوان قوی کار گذاشته شوند.

آيا امكان كشيدن دندان وگذاشتن همزمان ايمپلنت وجود دارد؟

بلي ، روشهاي جديد در زمينه ايمپلنت تقبل هزینه کاشت دندان انجام اين كار را ميسر كرده است.در مواردي كه در محل كشيدن دندان عفونت وجود نداشته باشد ، اين كار امكان پذير است

کاشت ایمپلنت های دندانی به چه صورت است ؟

کاشت ایمپلنت در مطب دندانپزشکی و با بی حسی موضعی (نظیر معالجات متداول دندانها)و توسط جراح دندانپزشک و متخصص ایمپلنت ورزیده انجام میگیرد. برای کاهش احتما ل درد ایمپلنت و عفونت ممکن است دندانپزشک داروهائی تجویز کند که مراحل ایمپلنت دندان ازجمله قبل و بعد از عمل کاشت ایمپلنت مورد استفاده قرار گیرد

هزینه درمان ایمپلنت :

هزینه های درمان بستگی به نوع ایمپلنت های دندانی متغیر است اما حتی الامکان بهتر است از سیستم های شناخته شده و مورد تایید سازمان های معتبر دندانپزشکی استفاده شود . سیستم های ارزان وغیر استاندارد صدمات غیر قابل جبرانی را به بار خواهند آورد ولی ایمپلنت های استاندارد طول عمر نامحدودی دارند . شایان ذکر است  هزینه ایمپلنت دندان با توجه به تجهیزات و مواد بهره گیری از تکنیک های جدیدنسبت به انواع دیگر پروتز بالا نیست به گونه ای که هزینه یک واحد ایمپلنت تقریبا برابر یک بریچ سه واحدی ایده آل است .

پر کردن دندان

علائم يك دندان پوسيده

در مراحل اوليه پوسيدگي يعني هنگامي كه پوسيدگي محدود به ميناي دندان است معمولا درد وجود ندارد و دندان نسبت به محرك‌هايي مثل سرما، گرما و شيريني حساس نيست اما اغلب به‌دنبال ورود پوسيدگي به عاج دندان حساسيت نسبت به محرك‌هايي كه ذكرشان رفت آغاز مي‌شود و بيمار درجات مختلفي از درد را تجربه مي‌كند كه به‌شدت پوسيدگي بستگي دارد البته امكان دارد به‌رغم وجود يك پوسيدگي عميق، دندان هيچ‌گونه علائمي نداشته باشد اما اگر قرارباشد يك دندان پوسيده دچار درد و حساسيت شود اغلب شدت اين علائم با شدت پوسيدگي مرتبط است.

معمولا دنداني كه پوسيدگي عاجي داشته و نسبت به محرك‌ها به‌خصوص سرما حساس است درصورت مجاورت با چنين محركي دچار دردي تيز و شديد مي‌شود كه با حذف تحريك(مثلا قورت‌دادن آب سرد) در مدت زماني كمتر از15 ثانيه برطرف مي‌شود و معمولا مي‌توان دندان دردناك را مشخص كرد. چنين دردهايي هشداري كاملا جدي هستند و بيمار بايد به‌سرعت نسبت به درمان دندان مورد نظر اقدام كند و گرنه پوسيدگي پيشرفت كرده و پالپ دندان (بافت نرم مركز دندان كه حاوي عروق و اعصاب است)درگير مي‌شود. تا قبل از رسيدن به چنين مرحله‌اي دندان اغلب با درمان‌هاي ساده دندان‌پزشكي ترميمي، قابل درمان است.

dental-filling

پر کردن دندان:

پر کردن دندان  یا ترمیم دندان به بازگرداندن عملکرد و شکل ظاهری دندان آسیب دیده با مواد ترمیم کنندۀ دندان گفته می‌شود. خرابی ساختار دندان معمولاً در اثر پوسیدگی دندان یا آسیب‌های خارجی بوجود می‌آید.

دوام يك پر كردگي به چند عامل بستگي دارد :

وسعت وعمق پر كردگي و كلفتي يا نازكي ديواره هاي سالم دندان كه در اطراف پر كردگي وجود دارد .(دندانهای ترمیم شده مقاومت و استحکام کمتری نسبت به دندانهای طبیعی دارند بنابراین خوردن غذاهای سفت و شکننده با آن خصوصاً در تر میمهای بزرگ نظیر پسته ، فندق ، یخ ، ته دیگ ، استخوان ، شکلاتهای سفت ، آب نبات و… مجاز نمیباشد زیرا باعث شکستن ترمیم یا دیواره های باقیماندۀ دندان میگردد)

رعايت بهداشت دهان و دندان (دندانهای ترمیم شده می توانند مجداً پوسیده شوند بنا براین رعایت بهداشت دهان و دندان نظیر مسواک زدن و کشیدن نخ دندان ومصرف دهان شويه الزامیست )

نوع تغذيه(از نظر مصرف مواد غذايي شيرين وغذاهاي سفت )

رابطه دندانها با يكديگر( در موارديكه تعدادي از دندانهاي آسيا از دست رفته باشند فشارهاي جويدن بيشتر به دندانهاي جلو منتقل شده و احتمال شكستن يا كنده شدن ترميم بيشتر مي شود .

در موارديكه لبه دندانهاي جلو توسط مواد همرنگ ترميم گردد احتمال شكستن در اثر خوردن مواد غذايي سخت خيلي زياد است ).

دقت و مهارت دندانپزشك .

نوع ماده پر كننده (سفيد يا نقره اي ، شركت و كشور سازنده مواد )

عادات بيمار (مثل دندان قروچه ،روي هم فشردن دندانها به طور ناخود آگاه )

كسانيكه دندان هاي خود را با مواد سفيد و همرنگ ترميم مي نمايند لازم است بهداشت دهان بهتر و كامل تري داشته باشند مرتب از نخ دندان استفاده کرده و مواد قندي و شيرين كمتري در طول شبانه روز مصرف نمايند .

چرا برخی ترمیم ها سیاه دیده می شوند؟

ترمیم هایی که به طور مستقیم در دندان ها انجام می گیرند به ۲ دسته تقسیم می شوند؛ یکی مواد غیر همرنگ یا آلیاژ فلزی است به نام آمالگام که حدود ۱۰۰ سال است برای پرکردن دندان ها به روش مستقیم مورد استفاده قرار می گیرد.

جنس این آلیاژ چیست؟

قسمتی از آن جیوه است و قسمتی دیگر پودر آلیاژ حاوی فلزاتی مانند مس، نقره و قلع به اضافه ترکیباتی دیگر که برای اصلاح خواص آلیاژ از آن استفاده می کنند. جیوه که به حالت مایع است با پودر مخلوط و اصطلاحا ملغمه ای تشکیل می شود که اول خمیری بوده و پس از چند دقیقه جامد می شود.

پر کردن دندان های عقب با مواد همرنگ :

در سال های گذشته، دندان های عقبی را به طور معمول با مواد سیاه یا همان آمالگام ترمیم می کردند. ولی امروزه با توجه به پیشرفت هایی که در زمینه ساخت کامپازیت ها و چسب های دندان پزشکی صورت گرفته، با کمی دقت و صرف وقت می توان دندان های عقب را نیز با مواد سفید پر کرد و علاوه بر حفظ نسج دندان، زیبایی را نیز به آن افزود.

هزینه

هزینه پر کردن دندان به نوع ماده به کار برده شده و گستردگی جرم گیری بستگی دارد. بیمه‌های درمانی در اکثر موارد هزینه پر کردن دندان را تحت پوشش قرار می‌دهند.

کاشت دندان

shutterstock_74442769_Single_Implant_Crowns

ایمپلنت پین های باریکی هستند که از تیتانیوم خالص سازگار ساخته شده که درون استخوان فک گذاشته می شود.

دندان متحرک، قابل اتصال به این ایمپلنت ها هستند. حدود 3 تا 6 ماه زمان لازم برای رشد و ترمیم استخوان اطراف ایمپلنت است.

هنگام انتخاب ایمپلنت میزان استخوان در دسترس، میزان استحکام استخوان و زمان گذاشتن ایمپلنت در نظر گرفته می شود. اگر استخوان کافی برای گذاشتن ایمپلنت در دسترس نباشد می توان در شرایط خاص مقداری استخوان برگرفته از نقاط دیگر پیوند زد.همچنین بر حسب میزان سختی استخوان انواع پیچ دار و بدون پیچ ایمپلنت انتخاب می شود. ایمپلنت می تواند بلافاصله پس از از دست رفتن دندان و کشیدن آن یا پس از زمان طولانی ترمیم، جایگزین شود. شکل ایمپلنت مانند ریشه دندان طبیعی است. پس از از دست رفتن دندان در صورت عدم جایگزینی سریع با ایمپلنت امکان تحلیل استخوان و کاهش توانایی جویدن و کج شدن دندانهای کناری است. اگر گذاشتن با تاخیر ایمپلنت پیشنهاد می شود ایمپلنت های کوچکتر و استوانه ای به دلیل در دسترس بودن استخوان کمتر استفاده می شود.

مکان گذاشتن ایمپلنت و نوع سیستم مناسب تنها بوسیله معاینه ای که دندانپزشک انجام میدهد با در نظر گرفتن سایر شرایط قابل بیان است. میزان حجم و دانسیته استخوان فک، تعداد و موقعیت و استحکام دندانهای طبیعی فرد، شرایط لثه، شرایط و تعداد دندانهای فک مقابل از عوامل مهم حین معاینه است.

در چه مواردی از ایمپلنت استفاده می شود:

1- فاصله بین دندانهای جلو در اثر از دست رفتن یک دندان بطوری که دندانهای مجاور آن طبیعی باشند.

از دست رفتن دندان می تواند به دلیل پوسیدگی، بیماری لثه و یا تصادفات باشد. اگر دندان در منطقه زیبایی باشد علاوه بر زیبایی سلامتی دندان نیز متاثر می شود. فاصله طولانی بی دندانی باعث رویش دندانهای فک مقابل به این فاصله و جابجایی دندانهای بالا و پایین و از دست رفتن اکلوژن مناسب می شود. عمل جویدن نیز متاثر شده و مفاصل فک پایین در طولانی مدت دردناک می شود.

درمان:

* بریج سه واحدی که مستلزم قربانی کردن دو دندان سالم مجاور است.

* بریجی که به دندانهای مجاور چسبیده ولی عمر آن محدود است.(Maryland Bridge)

* بریج تنها تاج دندان را جایگزین می کند ولی ریشه را جایگزین نمی کند و نیروهای جویدن به استخوان زیرین منتقل نمی شود و و در طول زمان حجم و ارتفاع استخوان کاهش می یابد .

ایمپلنت درمان بهتری است چون هم دندانهای کناری تراش نمی خورند و هم بطور کامل ساختار دندان حفظ می شود و نیروهای جویدن به استخوان منتقل می شود و حجم استخوان بدون تغییر می ماند.

 2- فاصله زیاد بین دندان ها در اثر از دست رفتن یک یا بیش از یک دندان بطوری که دندانهای مجاور آن طبیعی باشند.

فاصله بیشتربین دندانها همان اثرات ازدست رفتن یک دندان را بصورت شدیدتر نشان می دهند. عدم زیبایی، مشکلات پخش نیروی جویدن ، درد در مفاصل فک پایین و مشکلات تکلمی از موارد مورد شکایت بیماران می باشد.

 درمان:

* بریج های چند واحـدی ( با تراش دندان های پایه کناری ) که تعـداد دندان های پایـه باید متنـاسب با طول بی دندانی باشد.

* پارسیل متحرک که مشکلات تکلمی، جویدن و اجتماعی ایجاد می کند.

* بریج ها یا روکشهای ساپرت شونده با ایمپلنت به تنهایی یا در ترکیب با دندان طبیعی.

 3- زمانی که یک یا بیش از یک دندان از انتهای هر قوس دندانی از دست رفته باشد و تنها یک سمت، دندان طبیعی باشد.

از دست دادن دندانهای قوی در عقب قوس دندانی که وظیفه جویدن و آماده کردن غذا برای هضم دارند باعث آسیب به حرکات جویدن می شود. دندانهای باقیمانده به سمت فضای خالی حرکت می کنند و تماس بین دندانها از دست می رود. همچنین دندانهای قوس مقابل نیز به طرف فضا حرکت می کنند و مشکلات مفاصل فک پایین نیز رخ می دهد.

 درمان:

درمان فکهای انتهای آزاد سخت می باشد چون تنها در یک سمت دندان وجود دارد.

* پارسیل متحرک فک بالا یا پایین. پارسیل ممکن است به عنوان جسم خارجی احساس ناخوشایندی ایجاد و مشکلات تکلمی و جویدن ایجاد نماید.

* ایمپلنت به عنوان دندان پایه دوم بریج. در حالیکه پایه اول دندان طبیعی است، یا اینکه بریج کلا بوسیله ایمپلنت در هر دو طرف ساپرت شود.

 4- زمانی که کلیه دندانهای یک یا هر دو فک از دست رفته باشد.

بی دندانی کامل فک بالا و پایین با هم یا به تنهایی منجر به مشکلات بسیار زیادی می شود. جویدن و صحبت کردن  از مشکلات اصلی بیماران بی دندان می باشد. از آنجا که دندان ها که عامل ساپرت عضـلات صورت هستند دیگر وجود ندارد، بیمار حالت صورت مسنی خواهد داشت.

 درمان:

* پروتز کامل متحرک. با وجودی که اکثر بیماران مشکلی از لحاظ گیر پروتز در فک بالا به دلیل نیروی مکشی در کام ندارند ولی مشکلات تکلمی و جویدن همچنان باقی است. عدم گیر یا ثبات پروتز فک پایین مشکل اساسی بیماران بی دندان می باشد و با گذشت زمان و تحلیل بیشتر استخوان بدتر هم می شود که تا حدودی با ریلاین پروتز و گذاشتن آستر تا مدتی برطرف می شود. ریلاین کردن متعدد منجر به لق شدن شدید پروتز و سخت تر شدن صحبت کردن و جویدن می شود.

* ایمپلنت بعنوان ثبات دهنده پروتز کامل. برای مثال میله ای که به دو یا چهار ایمپلنت وصل است و باعث گیر مناسب پروتز می شود حتی شش یا هشت ایمپلنت می تواند بعنوان پایه های پروتز ثابت شود.

امروزه می توان حجم کم استخوان را طی عمل بازسازی در شرایط خاص برای پذیرش ایمپلنت آماده ساخت.

بیماری های انعقادی خونی، متابولیک، مخاطی و استخوانی، فاصله کم بین دندان، یا موقعیت نامناسب دندانهای فک بالا و پایین از عوامل محدود کننده در گذاشتن ایمپلنت می باشد.

-          کلیه افراد بالغی که دوران رشد را به پایان رسانیده اند، می توانند ایمپلنت بگذارند.

-          افراد سیگاری حداقل تا ماههای اولیه پس از گذاشتن ایمپلنت باید سیگار را ترک کنند.

-          ایمپلنت مانند دندان طبیعی نیاز به رعایت بهداشت و مراقبت دارد.

امکان دارد فردی زیبایی دندان برایش اهمیت چندانی نداشته باشد و بر همین اساس تصمیم به انجام عمل ایمپلنت نگیرد؛ شما تا چه میزان بیماران را ملزم به استفاده از ایمپلنت می‌کنید؟ استفاده نکردن از این روش درمان برای بیمار چه عوارضی دارد؟

ما ۳۲دندان داریم که اگر از دندان‌های عقل صرفنظر کنیم، ۲۸عدد باقی می‌ماند. از این تعداد تنها ۸دندان وجهه زیبایی دارد و به چشم می‌آید و سایر دندان‌ها این قابلیت را ندارند. نگاه به دندانپزشکی تنها از زاویه زیبایی، بهانه‌ای برای شرکت‌های بیمه به منظور شانه خالی کردن از زیر بار مسئولیت پرداخت هزینه‌ها است. توصیه همه متخصصان دندانپزشکی برای استفاده از ایمپلنت تنها جنبه زیبایی ندارد بلکه وقتی فردی دندان‌های خلفی خود را از دست می‌دهد، اینجا دیگر زیبایی مفهومی ندارد، اما برای حفظ حالت طبیعی آناتومی فک و جلوگیری از حرکت سایر دندان‌ها و پر کردن فضای خالی دندان از دست رفته، ایمپلنت توصیه می‌شود و همانگونه که می‌بینیم در این موارد، انجام عمل ایمپلنت کمک شایانی به حفظ سلامت دهان و دندان‌های سالم فرد خواهد کرد، بدون این‌که زیبایی به‌طور خاص مورد توجه باشد.

ژنتیک فرد از یک طرف و ابزار‌ها و وسایل استفاده شده برای کاشت دندان از طرف دیگر، تا چه میزان به عمر و دوام ایمپلنت کمک می‌کند؟

این موضوع در ابتدا به لوازم مورد استفاده جراح و تجربه او بستگی دارد. بهداشت دهان و دندان یکی از تأثیرگذار‌ترین عوامل است؛ در صورت عدم توجه به این موضوع، باکتری‌ها و میکروب‌ها در اطراف ایمپلنت جمع شده و عمر آن را کاهش می‌دهند.

 بسیاری از بیماران این سؤال را مطرح می‌کنند که ایمپلنت تا چند سال دوام خواهد داشت؛ در واقع کیفیت و استحکام دندان طبیعی اصلاً قابل قیاس با ایمپلنت نیست؛ اگر میزان مراقبت و حفظ سلامت ایمپلنت به‌‌ همان اندازه‌ای باشد که باعث آسیب رسیدن به دندان طبیعی شده است، طبیعتاً دوام زیادی نخواهد داشت.

در حالت کلی مراقبت و نگهداری خود بیمار مهم‌ترین عامل بقا و طول عمر ایمپلنت است و نحوه عمل و کار جراح و مسائل ژنتیکی در وهله‌ بعدی قرار می‌گیرد. اثر مسائل ژنتیکی در مقابل تأثیر بهداشت دهان و دندان بسیار ناچیز است تا حدی که ما به مراجعانی که ادعا می‌کنند تمام اعضای خانواده‌شان دچار مشکل دندان هستند، متذکر می‌شویم که شما خانوادگی بهداشت ضعیفی دارید، البته توانمندی فرد جراح و دقت در عمل ایمپلنت هم تأثیر بسزایی دارد، به همین دلیل این اصطلاح رایج است که پزشک و بیمار همکارند و هر دو باید وظایفشان را به درستی انجام دهند، در غیر این صورت به نتیجه دلخواه نخواهند رسید.

 چگونه باید از ایمپلنت مراقبت کرد؟

سلامت بدن شما در میزان موفقیت ایمپلنت مؤثر است. عدم رعایت بهداشت دهان و دندان دلیل عمده ای برای از دست رفتن ایمپلنت به شمار می رود. استفاده از نخ دندان و مسواک زدن حداقل 2 بار در روز از اهمیت زیادی برخوردار است که دندانپزشک شما نحوه مراقبت صحیح از ایمپلنت را به شما آموزش خواهد داد. برای اطمینان از سلامت لثه ها حداقل 4 بار در سال برای بررسی بافت لثه به دندانپزشک خود مراجعه نمایید.

 هزینه انجام ایمپلنت چقدر است؟

در  خصوص هزینه کاشت دندان باید با دندانپزشک خود مشورت کنید. در بسیاری موارد این مبلغ با هزینه روشهای درمانی سنتی تفاوت چندانی نخواهد داشت.

channel-pezeshki