پروتز دندان

 

منظور از اصطلاح پروتز دندان، دندان مصنوعی یا تعویض دندان است. این پروتزها انواع مختلفی دارند، از روکش های ساده ای که برای کمک به ترمیم یک دندان استفاده می شود تا پروتزهای کامل دندان که برای جایگزینی یک دندان بکار برده می شوند و عموما دندان مصنوعی نامیده می شوند، پروتز متحرک و ثابت دندان بنا به دلایل زیبایی و پزشکی توسط دندان پزشک مورد استفاده قرار می گیرد. بیمارانی که به پروتز نیاز دارد برای گاز گرفتن چیزی به مشکل بر می خورند و همچنین به خاطر نداشتن یک دندان یا ظاهر جسمانی نامناسبی که به دلیل نداشتن دندان پیدا کرده اند، احساس شرمندگی می کنند.

پروتز دندان ثابت

پروتز ثابت دندان همان چیزی است که در بین عموم جامعه با عنوان روکش دندان مرسوم است. پروتز ثابت خود بر دو نوع است :

روکش تک واحدی دندان (single dental crown)

معمولا دندان زمانی نیاز به روکش دارد که به علتی ساختار دندان ضعیف شده و نیاز به حفاظت و حمایت با روکش دارد و یا بعضا دلایل زیبایی لزوم وجود روکش را منجر می شود. گاهی به دلیل نقص عملکرد دندان ( مشکلات فانکشنال ) ، روکش به کمک سیستم جویدن و مضغ فرد می آید.

بریج دندان ( dental bridges)

یکی دیگر از انواع پروتز ، بریجهای دندانی هستند . آنچه که بیشتر با عنوان پروتز ثابت دندان در بین جامعه مرسوم است همین نوع پروتز دندان است. این نوع پروتز ، در واقع زمانی مورد استفاده قرار میگیرد که فرد یک یا تعداد بیشتری از دندانهای خود را از دست داده و در عین حال هنوز حداقل یک دندان در جلو و یک دندان در عقب دندان از دست رفته وجود دارد. به این ترتیب با تراش دو دندان مجاور ناحیه خالی از دندان ، یک پل (bridge ) بین دندانهای پایه زده می شود تا ناحیه خالی از دندان پر شده و دوباره توانایی جویدن و زیبایی به فرد باز گردد.

پروتزهای دندانی متحرک

گاهی به دلایل متعدد نمیتوان از پروتزهای دندانی ثابت برای جایگزینی دندانهای از دست رفته استفاده کرد. در این صورت پروتزهای متحرک به کمک افزاد بی دندان یا با تعدادی دندان از دست رفته و دندانپزشکان می آید. پروتز متحرک همانطور که از نام آن بر می آید به راحتی داخل دهان گذاشته و یا برداشته میشود . پروتزهای دندانی متحرک بر سه نوع اند:

• پروتز دندانی پارسیل (partial prosthesis)

آن چیزی که در بین عموم جامعه با عنوان « دندان تکه ای » موسوم است همین نوع از انواع پروتز هستند. پروتز پارسیل خود انواع گوناگونی دارد : برای مثال پروتزهای پارسیل تمام آکریل ( فلیپر ) ، معمولا به عنوان یک درمان موقتی در بسیاری از موارد مورد استفاده قرار می گیرند. نوع دیگر پروتزهای پارسیل پروتزهای کرم کبالت است که از قدیم الایام به عنوان درمان بی دندانیها با انتهای آزاد ( کسانی که دندانهای خلفی _دندانهای عقبی _خود را از دست داده اند و دندانی جهت پایه برای پروتز ثابت ندارند ) یا کسانی که به هر دلیل نمیخواهند از پروتز ثابت دندان استفاده کنند مورد استفاده قرار می گرفته است. این انواع پروتز شامل ترکیب آکریل ( بخش صورتی دست دندان « لثه پروتز ») و آلیاژ فلزی هستند کهکه بخش عمده آن را کرم و کبالت شامل میشود .معمولا به علت فلزی بودن گیره ها ظاهری نا خوشایند دارند. به همین علت امروزه انواع دیگری از پروتز پارسیل طراحی شده که بخش فلزی آن نیز به صورت رنگ دندان میباشد و به آنها پروتز پارسیل felexite گفته میشود.

• پروتز کامل دندان یا دست دندان ( denture)

حتما دست دندانهای پدر بزرگها و مادر بزرگها را دیده اید. این نوع از پروتز متحرک برای افرادی مورد استفاده قرار میگیرد که تمام دندانهای خود را از دست داده اند . هر چند امروزه با پیدایش ایمپلنتهای دندانی ، استفاده از این انواع پروتز متحرک کمتر شده، اما هنوز به عنوان کم هزینه ترین درمان بی دندانی مورد استفاده قرار میگیرد. پروتز کامل نیز دارای دو نوع معمولی و لثه نرم است . نکته مهم این که پروتز کامل دندان از دو بخش تشکیل میشود یکی دندانها که سفید هستند و دیگری بخش صورتی پروتز که در بین بیماران با عنوان « لثه پروتز » موسوم است. این بخش لثه پروتز باید مستحکم باشد که بتواند کارآیی لازم را داشته باشد. در واقع لثه نرم به صورت یک لایه با ضخامت ۱-۲ میلی متری در زیر لثه سخت پروتز به مدت کوتاه استفاده میشود تا تورم یا التهابات لثه بیمار برطرف شده و بستر مناسبی برای دریافت پروتز با لثه سخت فراهم شود. اگر پروتز با لثه نرم قرار باشد که به طور دایم مورد استفاده قرار بگیرد ، هرچند در ابتدا استفاده از آن بسیار راحت تر است اما نه تنها کار آیی آن بسیار پایینتر است بلکه باعث تخریب بافت لثه باقیمانده در دهان فرد میشود. در عین حال تمیز نگه داشتن پروتزهای قابل انعطاف ( لثه نرم ) بسیار سخت تر است و احتمال رشد انواع باکتریها و قارچها در خلل و فرج آنها زیاد است.

• اوردنچر ( over denture )

اوردنچر نیز نوعی درمان پروتز دندانی متحرک است که در واقع دست دندان کاملی بوده که روی دو پایه دندانی یا چند پایه ایمپلنت می نشیند. به نسبت پروتز کامل دندان راحت تر است اما به هر حال متحرک است و راحتی آن از پروتز ثابت دندان کمتر است.

ایمپلنت دندان

ایمپلنت دندان پست های فلزی یا فرم هایی است که با استفاده از عمل جراحی در استخوان فک و در زیر لثه قرار می گیرد. هنگام کاشت دندان ایمپلنت، از آنها می توان برای جایگذاری دندان ها در دهان استفاده کرد. با توجه به اینکه ایمپلنت ثابت دندانی داخل استخوان فک قرار می گیرند، می توانند یک نقطه اتکای با ثبات برای دندان های مصنوعی باشند. دندان های مصنوعی و پل هایی که بر روی ایمپلنت ها قرار می گیرند لیز نمی خورند یا در دهان شما حرکت نمی کنند و این موضوع یک مزیت با اهمیت بسیار در زمان غذا خوردن و صحبت کردن است. این پایه های محکم به عملکرد دندان های مصنوعی و پل ها و نیز روکش های خاص قرار داده شده بر روی آن ها کمک موثر می کنند و به این ترتیب فرد احساس طبیعی تری در مقایسه با زمانی دارد که از پل ها و دندان های مصنوعی سنتی استفاده می کند.

دلایل کاشت دندان

بسیاری از دلایل با اهمیت برای توجیه لزوم جایگزینی دندان های از بین رفته با ایمپلنت دندان به شرح زیر وجود دارد:  وجود همه دندان ها در دهان می تواند اعتماد به نفس شما را افزایش دهد. به این ترتیب شما دیگر نگران توجه دیگران به دندان های از بین رفته خود نخواهید بود.  هنگامی که دندان ها از بین می رود، تحلیل استخوان دندان که این دندان ها را نگه می دارد شروع می گردد . کاشت دندان به حفظ این استخوان و ظاهر فک شما کمک می کند.  از دست دادن دندان می تواند بر کیفیت جویدن غذا و نوع غذاهایی که شما امکان خوردن آنها را دارید، تاثیر داشته باشد. بعضی افرادی که دندان های آنها از بین رفته است رژیم غذایی ضعیف دارند و به این ترتیب ممکن است سلامت کلی آنها تحت تاثیر قرار گیرد. میوه ها و سبزیجات خام نیازمند جویدن بیشتر هستند. به همین خاطر کسانی که با جویدن مشکل دارند ممکن است از مصرف آنها خودداری کنند. سایر انتخاب ها، همچون مخلوط کردن، پوره کردن و آب گرفتن نیز همواره قابل استفاده نیستند.  از دست دادن دندان ها می تواند وضعیت گاز گرفتن آنها را تغییر دهد. تغییر در وضعیت گاز گرفتن می تواند باعث ایجاد مشکلات خاص برای مفصل فک شود که در اصطلاح تخصصی به آن مفصل گیجگاهی یا تحتانی نیز گفته می شود.  از دست دادن دندان ها می تواند وضعیت صحبت کردن شما را تحت تاثیر قرار دهد و به این ترتیب اعتماد به نفس شما را کاهش دهد.

انواع ایمپلنت و پروتز دندان


ایمپلنت-موزوگرائو (1)

بر حسب تعداد يا محل دندان‌هاي از دست رفته يا شدت تخريب دندان‌ها مي‌توان از طرح درمان‌هاي متفاوتي استفاده كرد. به‌طور كلي سه نوع درمان پروتز وجود دارد: متحرك، ثابت و پروتزهاي متكي بر ايمپلنت.


dentures

 

پروتزهای دندانی متحرک


 

گاهی به دلایل متعدد نمیتوان از پروتزهای دندانی ثابت برای جایگزینی دندانهای از دست رفته استفاده کرد. در این صورت پروتزهای متحرک به کمک افزاد بی دندان یا با تعدادی دندان از دست رفته و دندانپزشکان می آید. پروتز متحرک همانطور که از نام آن بر می آید به راحتی داخل دهان گذاشته و یا برداشته میشود.

یکی از مزایای دندانهای مصنوعی متحرک این است که می‌توان براحتی آنها را از دهان خارج کرد و بعد از تمیز کردن سرجای خود قرار داد، بنابراین کسانی که از دندانهای مصنوعی متحرک استفاده می‌کنند باید توجه داشته باشند که علاوه بر بهداشت دهان و دندانهای طبیعی، دندانهای مصنوعی را نیز باید بطور مرتب تمیز کنند.

پروتز ثابت


 

تعريف: به اعضاي مصنوعي بدن پروتز گفته مي شود، منظور از پروتز در دندانپزشكي، دندانهاي مصنوعي مي باشند و پروتز ثابت به پروتزي اطلاق مي گردد كه بر روي دندان يا دندانهاي پايه چسب خورده و ثابت مي گردد. پروتز ثابت شامل روكش و بريج (پل) مي باشد. روكش بر روي يك دندان تراش خورده سوار مي شود, بريج نيز بر روي دندانهاي پايه كناري قرار مي گيرد و شامل دندانهاي جايگزين شده نيز مي باشد.

  • ونيرVeneer
  • روكش Crown
  • بريج Bridge
  • ايمپلنت(كاشت دندان)

motoharek

ونیرها (veneer)


 

امروزه دیگر دلیلی ندارد که فاصله بین دندانها یا دندانهای رنگ گرفته، بدشکل و کج خود را تحمل کنید. یک ونیر که روی دندانهای شما قرار داده می‌شود، اشتباه طبیعت و یا آسیب ناشی از یک صدمه را تصحیح کرده و به شما کمک می‌کند تا لبخندی زیبا داشته باشید. ونیرها نازک بوده و پوسته‌هایی هستند که با مواد همرنگ دندان برای هرفرد، بطور خاص ساخته می‌شوند تا سطح جلویی دندانها را پوشش دهند. آنها معمولاً در لابراتوار و توسط تکنسین دندانساز، از روی مدلی که توسط دندانپزشک شما تهیه شده، ساخته می‌شوند. این یک درمان غیر قابل برگشت است، زیرا برای تطبیق پوسته ونیر روی دندان، لازم است مقدار کمی از مینای دندان برداشته شود. دندانپزشک ممکن است به شما توصیه کند که از بعضی غذاها و نوشیدنیها که ونیر شما را بدرنگ می‌کند،مثل چای و قهوه پرهیز کنید. گاهی ممکن است ونیر ترک بردارد یا دچار شکستگی شود ولی برای اغلب افراد، زیبایی حاصل از کاربرد آن بیشتر ارزش دارد.

روکش (Crown)


 

شما ممکن است برای پوشاندن یک دندان و بازگرداندن شکل و اندازه طبیعی آن، نیازمند روکش باشید. یک روکش دندان، دندان شما را قویتر ساخته و ظاهر آن را بهبود می‌بخشد. وقتی میزان کافی از نسج دندان برای نگهداری یک پرکردگی وسیع باقی نمانده باشد، روکش می‌تواند آن دندان را بپوشاند. روکشها ممکن است برای اتصال یک بریج، محافظت از یک دندان ضعیف و یا ترمیم دندانی که قبلاً شکسته است، بکار روند. روکش درمان خوبی برای دندانهای بدرنگ و یا بدشکل است. همچنین برای پوشاندن یک ایمپلنت دندانی نیز استفاده می‌شود. اگر دندانپزشک شما روکش شدن دندان را توصیه می‌کند، احتمالاً به یکی از دلایل فوق می‌باشد تا به شما کمک کند دندانهایی سالم و لبخندی زیبا داشته باشید.

بریج (Bridge)


 

اگر شما یک یا چند دندان را از دست بدهید، دچار مشکل در جویدن و صحبت کردن می‌شوید. در این صورت بریج یکی از درمانهایی است که با جایگزینی دندانهای از دست رفته به حفظ شکل صورت و کاهش مشکلات جویدن کمک می‌کند. بریج ثابت، دندانهای از دست رفته را که بین دندانهای دیگر هستند، جایگزین می‌سازد و نمای زیبایی دارد. این نوع ترمیم ممکن است از طلا، آلیاژها، پرسلن (چینی) یا ترکیبی از این مواد باشد و به منظور ساپورت، به دندانهای مجاور که به آنها دندانهای پایه اطلاق می‌شود، باند شده یا به روکش روی آنها متصل می‌شود. برخلاف بریجهای متحرک که می‌توانید آنها را بیرون آورده و تمیز نمائید، یک بریج ثابت فقط توسط دندانپزشک می‌تواند برداشته شود. یک بریج ایمپلنت، دندانهای مصنوعی را مستقیماً به استخوان فک یا زیر لثه، بسته به نوع بریجی که دندانپزشک تجویز کند، متصل می‌نماید. بنابراین بسیار مهم است که دندانهای باقیمانده خود را تمیز و سالم نگهدارید.بریج؛ دندان جایگزین شونده به دندانهای کناری با استفاده از تراش آنها چسبانده می‌شود و غالباً از یک اسکلت فلزی روکش شده توسط چینی ساخته می‌شود.

ایمپلنت


emplit emplit2

هدف اصلی معرفی ایمپلنت های دندانی به عنوان یک درمان جایگزین برای پروتز های بریج بوده و اینکه همکاران بتوانند مزایای کاشت دندان و ایمپلنت را برای بیماران تشریح کرده و در دستور کار خود قرار دهند. و دیگر هیچ دندانی بخاطر پایه بریج قرار گرفتن تراشیده نشود.

به طور کلی هر بیماری که شرایط کشیدن دندان را داشته باشد میتواند کاندید مناسبی برای کاشت دندان باشد و در صورت نیاز با انجام ارتودنسی بعد از ایمپلنت میتوانید به زیبایی دندان‌های خود بیافزایید.

و از نظر قانونی دندانپزشک عمومی یا متخصص میتواند کاشت ایمپلنت دندان را در شرایط مطب انجام دهد. البته گرافت های وسیع استخوانی باید در بیمارستان توسط متخصص جراح فک و صورت انجام شود و جراحی سینوس لیفت باز باید توسط جراح فک و صورت در مطب یا بیمارستان انجام پذیرد.

عوارض ایمپلنت دندان که ممکن است در زمان عمل جراحی کاشت ایمپلنت انجام شود به شرح زیر است:

  • خون ریزی
  • عفونت
  • وارد شدن آسیب به اعصاب، سینوس ها (که در قسمت فوقانی دندان های بالا قرار دارد) یا حفره بینی.

ایمپلنت دندانی چیست؟


 

ایمپلنت های دندان یک نوع جدید از پروتز ثابت دندان است. در این حالت یک پایه تیتانیوم در استخوان فک بیمار قرار گرفته و در ادامه یک دندان جدید برای بیمار ساخته شده و بر روی این پایه قرار می گیرد. بیمارانی که فقط چند دندان خود را از دست داده اند یا کسانی که دندان های جلوی دهان آنها از بین رفته است می توانند از این روش درمانی پروتز دندان برای رفع مشکل خود استفاده کنند. این روش درمانی هزینه به نسبت بالایی دارد و نیازی به خارج کردن ایمپلنت ها از دهان برای تمیز کردن نیست. علاوه بر این امکان جایگزینی ایمپلنت ها برای تمام دندان های از بین رفته وجود دارد. مزیت دیگر این روش عدم امکان تشخیص استفاده از پروتز ثابت دندان (ایمپلنت) در دهان به خاطر شباهت زیاد آن به دندان های طبیعی است و به همین دلیل از ایمپلنت برای اهداف زیبایی بطور گسترده استفاده می شود.

مزایای استفاده از ایمیلنت نسبت به دندان متحرک ویا پروتز ثابت


 

از هر زاویه ای که شما به این موضوع بنگرید، ایمپلنت بهترین انتخاب برای جایگزینی دندانهای از دست رفته شما است.

  •  زیبایی : ایمپلنت کاملا شبیه دندان خودتان خواهد بود و از آنجائیکه با استخوان فک درگیر می شود، مانع از تحلیل استخوان و لثه می شود که در سایه روشهای قبلی ( دست دندان و یا بریج) از عوارض این درمانها می باشد. به هر حال کسی متوجه نخواهد شد که شما یک دندان جایگزین دارید.
  • حفظ ساختمان دندانهای مجاور : در این روش دندانهای مجاور تراشیده نمی شوند و دچار پوسیدگی های بعدی نخواهند شد.
  • اعتماد به نفس : به طور یقین با استفاده از ایمپلنت احساس بهتری نسبت به خود، خنده و صحبت کردنتان دارید.
  • قابل اعتماد : درصد موفقیت ایمپلنت های دندانی بسیار بالا است ، و بهترین انتخاب برای جایگزینی دندان از دست رفته شما است. و بر خلاف ادعاهای خلاف واقع گذشته در این رابطه، درصد موفقیت ایمپلنت نسبت به سایر روشهای جایگزینی دندان، بسیار بالاتر است و از آنجا که بدنه ایمپلنت از تایتانیوم خالص ساخته می شود، واکنشی بصورت رد پیوند وجود نخواهد داشت.

emplit4emplit3

نکته هایی در مورد ایمپلنت

ایمپلنت-موزوگرائو (1)

ایمپلنت دندانی یک دندان مصنوعی است که به همراه ریشه آن توسط یک متخصص پریودنتیست در درون فک قرار داده می شود تا جایگزین دندان از دست رفته شما شود. ایمپلنت بهترین انتخاب برای افرادی است که در سلامت عمومی خوبی به سر می برند اما دندانهای خود را در اثر بیماری لثه، پوسیدگی و یا ضربه از دست داده اند. ایمپلنت نسبت به روشهای دیگر مانند روکش دندان و یا بریج که دندانهای مجاور تراش می خورند و در معرض آسیب قرار می گیرند، ارجحیت دارد چرا که تنها جایگزین دندان و یا دندانهای از دست رفته می شود و دندانهای مجاور را تحت تاثیر قرار نمی دهد. به علاوه رعایت بهداشت در ایمپلنت به مانند یک دندان طبیعی انجام می شود، در صورتیکه تمیز نگاه داشتن و مسواک زدن در روشهای دیگر مانند پروتز ثابت یا بریج و دست دندان متحرک مشکل تر خواهد بود.
از جنبه روانی-احساسی نیز ایمپلنت نسبت به پروتزهای متحرک مقبولیت و ارجحیت دارد و براحساس اعتماد به نفستان تاثیر مثبتی خواهد داشت. به عنوان مثال شاید شما به دلیل از دست دادن یک دندان خنده خود را پنهان می کنید و یا به دلیل داشتن دندان متحرک از ترس جابه جا شدن و یا مشخص شدن، خنده و یا ارتباط کلامی موثری نداشته باشید. با استفاده از ایمپلنت شما در هنگام جویدن احساس بهتری خواهید داشت و نیروی جویدن شما به مانند دندانهای طبیعی خواهد بود.
از نظر زیبایی نیز ایمپلنت همانند دندانهای شما خواهد بود. بنابراین با انتخاب صحیح ایمپلنت و ارزیابی دقیق پیش از عمل که توسط متخصص لثه و دندانپزشک تان صورت می گیرد، و نیز با همکاری شما در رعایت بهداشت، ایمپلنت سالها جوابگوی نیازهای جویدن، صحبت کردن و زیبایی شما خواهد بود.

طول درمان ایمپلنت چقدر است؟

طول مدت جراحی معمولا از نیم تا دو ساعت می باشد و بسته به تعداد ایمپلنت ها و شرایط فکی بیمار تغییر می کند.

در مواردی که علاوه بر کاشت ایمپلنت، نیاز به پیوند استخوان و یا تغییر شرایط کف حفره سینوس در فک بالا نیاز باشد، زمان کاشت ایمپلنت بیشتر خواهد بود.

پس از کاشت ایمپلنت تا قرار دادن پروتز روی آن، زمانی حدود شش هفته تا سه ماه موردنیاز است تا کاملا ایمپلنت ها در شرایط به دور از تکان و لرزش، به آرامی به استخوان فک بیمار جوش بخورد و ایمپلنت در جای خود کاملا محکم شود. سپس دندانپزشک مبادرت به قرار دادن پروتز روی ایمپلنت می کند.

البته در مواردی با توجه به کمیت استخوانی فک بیمار و نوع ایمپلنت خاصی که طراحی شده است تا بارگذاری فوری روی آن صورت گیرد، بنا به تشخیص جراح دندانپزشک می توان بلافاصله پس از جراحی کاشت ایمپلنت، پروتز را روی ایمپلنت قرار داد.
در مورد قرار دادن ایمپلنت بلافاصله پس از کشیدن دندان ها دیدگاه ها متفاوت و این شرایط لثه و استخوان هر یک از مراجعین است که پزشک را به کدام مسیر ببرد .

شاید بهترین کار این باشد که ریشه دندان فرسوده به آرامی و با ملاحظه زیاد بدون صدمه به استخوان نازک دور آن کشیده شود و حدود 50 تا 80 روز صبر کنیم . در این مدت لثه جای دندان ترمیم یافته ، عفونت و کیستی اگر موجود بوده از بین رفته و استحوان خوبی در محل ساخته میشود که برای ایمپلنت عالیست و مشکل خالی ماندن چند هفتگی جای دندان جلو در لبخند هم بدون ایجاد نگرانی برای شما از حضور در جمع مردم فقط در یک یا دو روز با ساخت یک پلاک دندان مصنوعی موقت بسرعت حل می شود .

مهمترین خواسته ما در نصب ایمپلنت ثبات اولیه ایمپلنت در جای خود پس از نصب می باشد که بستگی به میزان اسنخوان سالن قابل استفاده در محل ریشه دندان های موجود دارد و از طرفی همیشه به مقدار مناسبی از استخوان اطراف ایمپلنت نیاز داریم که خود تضمین کننده ماندگاری طولانی مدت ارتودنسی و ایمپلنت ها خواهد بود ، گاها با انجام جراحی خارج کننده کیست و عفونت های غیر فعال قبلی و بازسازی استخوان و یا بدون انجام جراحی صرفا با اضافه کردن مقداری پودر استخوان اطراف ایمپلنت ها امکان کار همزمان را داریم ولی در کل جایگزینی ایمپلنت همزمان با کشیدن دندان ها در صورتی میسر خواهد بود که ریشه دندان کشیدنی دارای کیست خیلی بزرگ و یا عفونت فعال نباشد که موجب تخریب استخوان محل قرارگیری ایمپلنت شده باشد که امکان نصب ایمپلنت با گیر و تکیه محکم به استخوان و یا با زاویه صحیح و در عمق مناسب را از ما بگیرد و این بدست آوردن ثبات اولیه در مورد دندان های آسیایی بزرگ که دو یا سه ریشه است و یا در مورد بعضی دندان های نیش معمولاً مقدور نیست و بهتر است حدود 10تا 12 هفته صبر کرد.
با استفاده از روش overdenture بیماران محترم با حداقل زمان احساس واقعی دندان طبیعی را احساس خواهد کرد .

روش جدید immediate implantation ( کاشت سریع ) که ایمپلنت درست پس از کشیدن دندان جای گذاری شود .

در صورتی که ضخامت استخوان و سلامتی استخوان ایده آل باشد در حداقل زمان بیماران صاحب دندان های طبیعی و زیبا و کار آمد خواهد شد . امروز با بهره گیری از جدیدترین وسایل تشخیص از جمله تومو گرافی کامپیوتری و سه بعدی و ساخت مدل راهنما کیفیت – کمیت استخوان و تعیین موفقیت درمان ایمپلنت وتعیین زاویه قرار گیری ایمپلنت به راحتی برای تیم کاشت دندان میسر است .

نکات پایانی:

بنابر این با بهره گیری از روشهای جدید وتکنولوژی روز دنیا دانش ایمپلنت آن چنان گسترش یافته که بیماران نگرانی های قبلی خود را نسبت به نتیجه درمان ، موفقیت درمان ویا درد و تروماهای ناشی از کاشت دندان برای همیشه فراموش خواهند کرد . در آخر همه باید بدانیم مراحل کاشت دندان توسط متخصص کار آمد سهل تر از آن تصوری است که در ذهن داریم
از آنجا که بدنه ایمپلنت Fixture) ) از فلز تایتانیوم خالص ساخته می شود، مشکل رد پیوند نخواهیم داشت ، اما در صورتیکه ارزیابی پیش از عمل که شامل موارد زیر می شود به طور دقیق انجام نگیرد می تواند درصد موفقیت را پایین بیاورد.
• بیماری های عفونی که باعث ضعف سیستم ایمنی شوند.
• دیابت کنترل نشده
• سیگاری بودن فرد
• ناکافی بودن میزان استخوان (در این مورد می توان ابتدا اقدام به پیوند استخوان کرد و سپس درمان ایمپلنت را شروع کرد)
• بیماری پریودنتال و لثه (در این موارد ابتدا باید بیماری لثه درمان شود)

مراحل ساخت ایمپلنت و موارد مورد استفاده

stock-photo-anatomy-of-healthy-teeth-and-dental-implant-in-jaw-bone-100424281

مراحل ساخت ایمپلنت دندانی

فلز تیتانیوم از فلزات Non-Precious محسوب میشود و هزینه بالای آن بدلیل مراحل متعدد تولید میباشد از طرف دیگر بعضی از این مراحل دست ساز بوده و هنوز مکانیزه نشده.ابتدا باید فلز تیتانوم توسط حرارت دیدن به گرید مورد نظر رسیده باشد و یا آلیاژ آن تهیه شود بعد از آن مفتول هایی با قطر های لازم ساخته میشود این قطر ها به اندازه قطر ایمپلنت هایی است که باید تولید شود.بعد از این مرحله مفتول ساخته شده به طول های مورد نظر تقسیم میشود که این اندازه ایمپلنت دندانی را تعیین میکند.از این قسمت به بعد هزینه تولید بالا میرود زیرا قطعات برش خورده باید تک تک به ماشین CNC وصل شده و سطح خارجی و داخلی آن تراشیده شود هر چه گرید تیتانیوم سخت تر باشد میزان فرسودگی فرزهای الماسی بیشتر خواهد بود و در نتیجه باید زودتر تعویض شوند. عدم تعویض فرزهای ماشین تراش باعث میشود رزوه های ایمپلنت دندانی چه در داخل و چه در خارج آن دقت لازم را نداشته باشد. حالا باید ایمپلنت ها سند بلاست شوند برای اینکار از اکسید آلومینیوم استفاده میشود برای کیفیت بهتر پودر مصرف شده از یک سو وارد مخزن سند بلاست شده و توسط ساکشن بعد از عملیات از سوی دیگر خارج میشود و هرگز نباید این پودر ریسایکل شود کمپانی هایی که این کار را انجام میدهند حتما تاثیر منفی آنرا در کیفیت سند بلاست نشان میبینند.بعد ازسند بلاستینگ تیتانیوم برای اسید شویی ارسال میشود. دراینجا برای اینکه داخل فیکسچر آسیب نبیند باید سطح داخلی آن توسط تفلون پوشانده شود انجام این مرحله مستلزم صرف وقت و هزینه زیاد میباشد. پس از اسید شویی ایمپلنت دندانی شسته میشود و برای بسته بندی ارسال میشوند بسته بندی هم از مراحل پر هزینه ایمپلنت دندانی محسوب می شود. پس از بسته بندی اولیه ایمپلنت دندانی برای استریل کردن با اشعه گاما ارسال میشود و سپس جهت بسته بندی نهایی و شماره سریال گذاری وارد آخرین مرحله تولید میشوند. ایمپلنت ها باید سند بلاست شوند تا سطح جانبی آن بزرگتر شود عمل سند بلاست تا 400 برابر سطح جانبی ایمپلنت را بزرگتر می کند و بنابراین تماس ایمپلنت دندانی و استخوان 400 برابر بیشتر میشود تشکیل استخوان در خلل و فرج ایمپلنت دندانی باعث میشود که ایمپلنت دندانی به استخوان جوش بخورد که به این پدیده استواینتگریشن گفته میشود درست مثل چسبیدن کامپوزیت به مینای دندان.

در استواینتگریشن پیوند شیمیایی بین تیتانیوم و استخوان وجود ندارد و اتصال فقط فیزیکی میباشد و این درگیری به اندازه ای زیاد است که تیتانیوم به استخوان کاملا جوش خورده به نظر میرسد طوری که بعد از زمان استواینتگریشن حدود 400 نیوتن نیرو لازم است تا ایمپلنت دندانی از استخوان جدا شود.

SLA یک روش قدیمی برای سند بلاست کردن ایمپلنت است که امروزه هم همین روش انجام میشود حرف S برای sand blast حرف L برای large grit به معنای دانه های درشت سند بلاست و حرف A برای واژه acid wash بکار رفته است بطور مختصر یعنی اینکه پس از تراشیده شدن ایمپلنت در ماشین CNC باید سند بلاست شود و سپس با اسید شستشو شود تا موادی که روی ایمپلنت مانده شسته شوند.

RBM این واژه بر گرفته از resorbable blast media به معنای اینکه عمل سند بلاست در محیطی گرم و تحت فشار انجام میشود که که این امر باعث شدت کار می شود و همینطور بقایای کمتری از ماده سند بلاست بر روی ایمپلنت بجا میماند.

موارد مورد استفاده ایمپلنت:

• جایگزین کردن یک و یا تعدادی از دندانها بدون درگیر کردن دندانهای مجاور • می توان ازایمپلنت به عنوان پایه بریج در انتهای قوس دندانی استفاده کرد تا دیگر مجبور نباشید از پروتز متحرک استفاده کنید • و در مواردی که کل دندانها را نداشته باشید و امکان استفاده از تعداد زیاد ایمپلنت موجود نباشد، می توان با قرار دادن ۴ یا ۵ ایمپلنت از آنها به عنوان پایه دست دندان استفاده کرد تا دیگر دست دندان شما در دهانتان جابه جا نشود و احساس راحتی بیشتری داشته باشید. در صد موفقیت انجام ایمپلنت به عوامل مختلفی بستگی دارد که در بیماران مختلف متفاوت است. حتی این مسئله در مورد ایمپلنت فک بالا و پایین نیز تفاوت دارد. به طور متوسط میزان موفقیت مراحل ایمپلنت دندان 95% گزارش شده است.

بهترین حالت قرار دادن ایمپلنت قرار دادن ایمپلنت بلافاصله پس از کشیدن دندان است.

در صورتی که دندان از دست رفته، عفونی نباشد و مقدار زیادی استخوان در اثر عفونت از دست نرفته باشد، و با تحلیل لثه  روبرو نباشیم و نیازی به جراحی پیوند لثه نباشد ،  شانس زیادی برای برای جایگزینی همزمان ایمپلنت وجود دارد.

در مورد دندانهایی خلفی که معمولاً چند ریشه هستند و مخصوصاً اولین دندانهای خلفی بزرگ که دو یا سه ریشه است، جایگزین همزمان دندان کشیده و ایمپلنت معمولاً مقدور نیست و بهتر است حدود 6 هفته صبر کرد.

مراحل انجام ایمپلنت:

درمان بواسطه ایمپلنت چندین مرحله دارد. در مرحله اول کاشت پایه است که درون لثه قرار می‎گیرد. در زمان جراحی نیز، لثه به طور کامل بی حس می‎شود که در این شرایط بیمار هیچگونه دردی را متحمل نمی شود. به این معنا که جراحی هر پایه ایمپلنت در یک جلسه 15 دقیقه ای و تحت بی حسی موضعی انجام می‎شود و ملاحظات و مسائل آن از کشیدن دندان نیز، کمتر است. پس از اتمام جراحی ممکن است فرد دچار درد مختصری شود که با مسکن قابل رفع می‎باشد. بسته به تعداد ایمپلنتهایی که در دهان قرار می‎گیرد. زمان جراحی متغیر که به تبع آن نیز درد ناشی از جراحی متفاوت می‎باشد. تا مدتی پس از جراحی نیز بیمار باید از غذاهای نرم استفاده نماید و به هیچ عنوان روی پایه تیتانیوم مواد غذایی سفت و سخت نشکند. در مرحله دوم درمان ایمپلنت، سه تا شش ماه بعد از جراحي اول انجام مي‌شود و روي ايمپلنت‌ها باز و يك قطعه فلزي به بر روی آنها متصل مي‌گردد تا از لثه عبور و به استخوان برسد. در این مرحله نیز همچون مرحله قبل، لثه بیمار بی حس می‎شود و تنها پس از اتمام مرحله درمان، بیمار میزان کمی درد احساس می‎کند. در مرحله سوم درمان اصلی شروع می‎شود که به درمان‌هاي عادي روكش شباهت دارد و شامل مراحل قالب‌گيري و امتحان روكش می‎شود. در اینجا کار درمان به پایان رسیده و عاج دندان بر روی پایه قرار داده می‎شود. در این مرحله درد زیادی متوجه بیمار نمی شود. بطور کلی می‎توان گفت روش درمان ایمپلنت یکی از ساده ترین و کم مشکل ترین جراحی‌ها‎ی دهان می‎باشد که درد و ناراحتی زیادی ندارد. همچنین می‎توان بلافاصله پس از کشیدن یک دندان، عمل ایمپلنت را انجام داد، مشروط بر آنکه استخوان و لثه در سلامت کامل باشند. اگر متخصص تشخیص دهد که کاشت دندان باید به زمان دیگری موکول شود، باید ایمپلنت پس از سه تا چهار ماه پس از کشیدن دندان انجام گردد. افراد‎ی که به بیماری سیستمیکی دچار هستند باید تحت نظر دندانپزشک قرار بگیرند. پس از اتمام مراحل درمان و قرار گرفتن دندان در جای خود، نیروی که در نتیجه غذا خوردن بر دندان وارد می‎شود، توسط استخوان فک دفع و در نتیجه هیچگونه دردی بوجود نخواهد آمد. عوارض ایمپلنت دندانی در حد 2 تا 8 درصد گزارش شده است که ایجاد واکنش های حساسیتی در ابتدای درمان ، جراحی نامناسب و طرح ریزی غلط درمان از عمده ترین دلایل ان است عورض قرار دادن ایمپلنت شامل عوارض ناشی از ترزیق های دندانپزشکی ، درد،صدمه رسیدن به اعصاب دندانی ، شکستگی و کوفتگی استخوان بلعیدن اجزاست که درصد شبوع آن بسیار کم است .

از سری مطالب پزشکی عمومی و غیر تخصصی سایت (اطلاعات  عمومی و غیرتخصصی پزشکی برای افزایش دانش سلامت  و اطلاعات عمومی پزشکی بازدیدکنندگان)

تفاوت ایمپلنت ها

jaw bone

ایمپلنت ها جدای از تنوع در کارخانه ی سازنده ایمپلنت که امروزه بیش از یکصد سازنده ایمپلنت در دنیا وجود دارد از نظر سایزهم متنوع هستند.
این تنوع در سایز ایمپلنت به دو صورت تنوع در قطر ایمپلنت و تنوع در ارتفاع ایمپلنت قابل تقسیم است.
معمولاً دندانپزشک تا حد ممکن سعی می کند از ایمپلنت های با قطر کم و ارتفاع کم پرهیز کند. مگر در نقاطی که حجم استخوان ، محدودیت های آناتومیکی مثل کف حفره ی سینوس در فک بالا و مجرای عصب در فک پائین اجازه ی استفاده از ایمپلنت های بلند را ندهد. همچنین ملاحظات زیبائی در ناحیه ی دندانهای قدامی استفاده از ایمپلنت های با قطر بالا را مردود می نماید.
به طور کلی هر مقدار سطح درگیر ایمپلنت با استخوان بیشتر باشد موفقیت درمان ایمپلنت بمدت بیشتری تضمین می گردد.
(سطح درگیر ایمپلنت با استخوان با طول بیشتر ایمپلنت و قطر بیشتر ایمپلنت نسبت مستقیم دارد.)
امروزه مینی ایمپلنت ها هم به بازار آمده اند . مینی ایمپلنت ها برای درمان های موقت استفاده می شوند. البته بعضی دندانپزشکان مینی ایمپلنت ها رادر مواردی بطور دائم قرار می دهند ولی در مجامع علمی و دنشگاهی مینی ایمپلنت ها برای درمان دائمی پذیرفته نمی شود.
(مینی ایمپلنت ها به ایمپلنت هائی اطلاق می گردند که قطر ایمپلنت کمتر از 3 میلی متر باشد.)

چه کسانی نمی توانند ایمپلنت استاده کنند:

امکان دارد ایمپلنت را نتوان برای برخی از بیماران استفاده کرد، که دلایلی مانند کافی نبودن رشد استخوانی یا مثلاً دیابتیک بودن فرد دارد. یکی از ملزومات ایمپلنت، سلامت جسمی فرد است؛ به‌طور مثال افراد دیابتیک، سیگاری‌ها، افراد مبتلا به لوسمی، ایدز یا کسانی که کمبود استخوان دارند، کاندیدای خوبی برای ایمپلنت نیستند.

کدام نوع ایملنت مناسب است:

اولین چیزی که بیمار نیازمند به ایمپلنت به ذهنش متبادر میشود این است که کدامیک از انواع ایمپلنت بهتر است و گاها مبهوت از انواع ایمپلنت های دندانی موجود در بازار ( انواع ایمپلنت کره ای، آمریکایی ، ایمپلنتیوم ، ایمپلنت سوئیسی ، ایمپلنت sic و … ) درمان خود را به تعویق می اندازد. غافل از اینکه غالب ایمپلنت ها خوبند به شرط آنکه توسط دندانپزشکی که کار را میداند انجام پذیرد. مهارت دندانپزشک در درمان ایمپلنت امری بس مهم و ضروری است.
ایمپلنتها نوعا از آلیاِژ تیتانیوم ساخته شده اند و تفاوتهایی در شکل بدنه فرم ظرافت و استحکام طراحی پیچ اتصال دهنده چگونگی طراحی رزوه های شیارهای ایمپلنت از نظر نفوذ در استخوان و ایجاد ثبات اولیه و از همه مهمتر ایجاد ویژگیهای خاص اضافه روی سطح ایمپلنتها میباشد و از طرف دیگر تفاوت قیمت ایمپلنتها ناشی از مدت زمان حضورشان در بازار مصرف و پس دادن آزمایششان میباشد.

بریج بهتر است یا ایمپلنت؟

در اکثر مراجعات دندانپزشکی سوالی که بیماران از دندانپزشک خود می پرسند این است که برای درمان بی دندانی بریج مناسبتر است یا ایمپلنت؟
پاسخ این است که بریج فقط برای کسانی که دارای یک واحد بی دندانی هستند توصیه می شود اما با این حال این روش درمانی معایبی نیز دارد از جمله اینکه برای استفاده از بریج به ناچار باید دندانهای سالم اطراف ناحیه بی دندانی برای قرارگیری بریج تراشیده شود،علاوه بر اینکه بریج باعث جلوگیری از تحلیل استخوانی نمی شود و محل بی دندان زیر روکش با وجود بریج باز هم دچار اتروفی استخوان خواهد شد.
گفتنی است در بیشتر مواقع دندانهایی که زیر روکش هستند به دلیل اینکه امکان تمیز کردن آنها وجود ندارد، دچار پوسیدگی می شوند و متاسفانه بیمار کمتر متوجه این پوسیدگی خواهد شد.

از سری مطالب پزشکی عمومی و غیر تخصصی سایت (اطلاعات  عمومی و غیرتخصصی پزشکی برای افزایش دانش سلامت  و اطلاعات عمومی پزشکی بازدیدکنندگان)

ایمپلنت و طول عمر آن

sala6

از دست دادن یک یا چند دندان تاثیر به سزایی در چهره و مهم تر از آن در روحیه و اعتماد به نفس افراد دارد. با استفاده از ایمپلنت های دندانی میتوان علاوه بر بازیابی توانایی جویدن طبیعی، چهره طبیعی و زیبایی لبخند را نیز به فرد بازمی گرداند. کاشت ایمپلنت در خانم ها از سن 15 سالگی و در آقایان از سن 18 سالگی امکان پذیر است.

ایمپلنت دندان نوعی پایه تیتانیومی سازگار با سلول های بدن است. از ایمپلنت های دندانی به عنوان جایگزینی مناسب و دائمی به جای یک یا چند دندان از دست رفته استفاده می شود. پس از قراردادن ایمپلنت توسط دندانپزشک در داخل استخوان فک، با استخوان سازی سلول های استخوان ساز در سطح ایمپلنت، استخوان فک به ایمپلنت جوش می خورد. فرآیند جوش خوردن معمولا 3 تا 4 ماه طول کشیده، سپس قسمت تاج و روکش دندان ساخته شده و بر روی پایه قرار می گیرد.

ایمپلنت‌های دندانی راه‌حل قطعی دندان‌های ازدست‌رفته است.بااینکه روش‌های دیگری هم برای جایگزینی دندان‌های ازدست‌رفته وجود دارد،ایمپلنت‌های دندانی مزایای زیادی را نسبت به آن‌ها دارند اگر چه نباید از عوارض ایمپلنت نیز غافل بود. ایمپلنت دندان از تحلیل استخوان در ناحیه دندان‌های کشیده شده جلوگیری می‌کند و می‌تواند در تمام طول عمر باقی بماند و همانند دندان‌های طبیعی فشار را به‌طور مستقیم به استخوان منتقل می‌کنید.

ایمپلنت دندان باعث سایش اضافی بر روی دندان‌های مجاور نمی‌شود.همچنین در برخی بیماران بهبود در سلامت عمومی دهانشان دیده‌شده و می‌توانید غذاهای سخت مانند آجیل و میوه‌ها را بخورند.

یک جایگزین مناسب برای دندان های متحرک

مراحل قرار دادن ایمپلنت حود 4 تا 6 هفته به طول می انجامد به علاوه این روش را می توان جایگزین مناسبی برای یک دست دندان متحرک دانست که با افزایش و کاهش وزن موجب اذیت و آزار بیمار نمی شودامروزه بهترین روش جایگزینی دندان های از دست رفته ایمپلنت یا کاشت دندان است .

معمولا برای قرار دادن ایمپلنت در دهان ازتزریق بی حسی معمول دندانپزشکی استفاده می شود. درمواردخاص در صورت نیاز به ایمپلنت های متعدد و یا وجود بیماریهای خاص ممکن است نیاز به بیهوشی وسیع تر باشد. قرار دادن ایمپلنت در اغلب موارد به 30 تا 40 دقیقه وقت نیاز دارد. بعد ازانجام جراحی با تجویز دارو و عمل به دستورات داده شده معمولا مشکل خاصی رخ نمی دهد ولی مشکلات مختصر در ارتباط با جویدن غذا طبیعی است. در مرحله بعد برای ادامه درمان و بررسی پاسخ بدن به ایمپلنت باید چند ماهی صبر نمایید.

طول عمر ایمپلنت:

در حالت کلی مراقبت و نگهداری خود بیمار مهم‌ترین عامل بقا و طول عمر ایمپلنت است و نحوه عمل و کار جراح و مسائل ژنتیکی در وهله‌ بعدی قرار می‌گیرد. اثر مسائل ژنتیکی در مقابل تأثیر بهداشت دهان و دندان بسیار ناچیز است تا حدی که ما به مراجعانی که ادعا می‌کنند تمام اعضای خانواده‌شان دچار مشکل دندان هستند، متذکر می‌شویم که شما خانوادگی بهداشت ضعیفی دارید، البته توانمندی فرد جراح و دقت در عمل ایمپلنت هم تأثیر بسزایی دارد، به همین دلیل این اصطلاح رایج است که پزشک و بیمار همکارند و هر دو باید وظایفشان را به درستی انجام دهند، در غیر این صورت به نتیجه دلخواه نخواهند رسید.

عوارض ایمپلنت:

پس از جراحی ایمپلنت، بسته به مدت زمان کیفیت استخوان و واکنش های بافتی بیمار، مقداری درد و ورم در ناحیه جراحی ایمپلنت قابل پیش بینی است که در صورت لزوم، جراح دندانپزشک قبل و بعد از عمل کاشت ایمپلنت، با تجویز دارو آن را به حداقل می رساند.

نقش ایمپلنت در حفظ استخوان فک چیست؟

حجم استخوان فک علاوه بر کارآیی آن به عنوان محافظ ریشه دندان، در ظاهر افراد هم تاثیر بسزایی دارد.
ایمپلنت های دندانی در نقاطی که دندان از دست رفته است، می توانند حجم استخوان فرد را حفظ کنند و در بهبود کیفیت زندگی افراد، تاثیر بسزایی بگذارند.
اگر فردی بهداشت را خوب رعایت کند، بیماری ژنتیکی نداشته باشد، سیگاری نباشد و دیابت و قند غیرقابل کنترل هم نداشته باشد می‌توان گفت که ایپلمنت در دهان این فرد عمر بسیار زیادی دارد.

از سری مطالب پزشکی عمومی و غیر تخصصی سایت (اطلاعات  عمومی و غیرتخصصی پزشکی برای افزایش دانش سلامت  و اطلاعات عمومی پزشکی بازدیدکنندگان)

ایمپلنت و عوارض جانبی آن

1

ایمپلنت دندان نوعی پایه تیتانیومی سازگار با سلول های بدن است. از ایمپلنت های دندانی به عنوان جایگزینی مناسب و دائمی به جای یک یا چند دندان از دست رفته استفاده می شود. پس از قراردادن ایمپلنت توسط دندانپزشک در داخل استخوان فک، با استخوان سازی سلول های استخوان ساز در سطح ایمپلنت، استخوان فک به ایمپلنت جوش می خورد. فرآیند جوش خوردن معمولا 3 تا 4 ماه طول کشیده، سپس قسمت تاج و روکش دندان ساخته شده و بر روی پایه قرار می گیرد.امروزه بهترین رئش جایگزینی دندان های از دست رفته ایمپلنت یا کاشت دندان است .

قسمت های ایمپلنت دندان:

1- فیکسچر پایه اصلی

2- باتمنت یا قطعه پروتزی

3- روکش

در این روش قسمتس به نام فیکسچر fixture پیچ با روکش تیتانیوم با یک عمل جراحی ساده ( حتی در بعضی از موارد بدون نیاز به عمل جراحی ) داخل فک قرار داده می شود که در حقیقت نقش ریشه دندان از دست رفته را بازی می کند سپس با گذاشتن قطعا ای به نام abutmet روی قسمت اول fixture تاجی را برای پیچ تیتانیوم تعبیه کرده و با قالب گیری و گذاشتن روکش روی آن ، هم زیبایی و هم شکل دندان تقریبا به فرم یک دندان طبیعی در می آید .
افرادی که به دلایل مختلف مثل پوسیدگی دندان، بیماری لثه، ضربه، شکستگی و تصادفات و… دندان‌های خود را از دست داده باشند، واجد شرایط ایمپلنت یا کاشت دندان هستند. ایمپلنت باید در سنی که رشد فکی و استخوانی فرد مورد نظر کامل شده باشد، انجام گیرد؛ در خانم‌ها از ۱۶ و آقایان از ۱۸ سال به بالا انجام عمل کاشت دندان مانعی ندارد، به همین دلیل به‌طور مثال برای نوجوان ۱۲ ساله‌ای که دندان کرسی خود را، که بیش از سایر دندان‌ها در معرض پوسیدگی قرار دارد از دست می‌دهد، ایمپلنت توصیه نمی‌شود، بلکه باید با مراقبت و حفظ سلامت بافت‌های استخوانی و فکی و مدیریت فضا در آن ناحیه به دلیل تمایل دندان‌های اطراف به پرکردن آن، اجازه داد سن فرد به میزان مورد نظر رسیده و سپس ایمپلنت صورت بگیرد.
بعد از جراحی ایمپلنت تغییراتی بروز می کند که موقتی بوده و طول درمان این تغییرات از سه هفته تا شش ماه می باشد.

عوارض ایمپلنت:

لق شدن مختصر دندان کنارایمپلنت (این امر بعد از سه هفته تا یک ماه به حالت طبیعی خود برمی گردد.)
درد که امری اجتناب ناپذیر است و بسته به سختی جراحی و خصوصیات افراد کم یا زیاد می باشد ولی در هر صورت بهترین راه کنترل درد استفاده از مسکن یک ساعت قبل از جراحی می باشد . ( دو عدد ژلوفن ۴۰۰ میلی گرم با هم )
معمولا درد فقط سه یا چهار روز اول بعد از کاشت دندان می باشد .
در مورد ایمپلنت های بدون جراحی به دلیل باز نشدن لثه به میزان وسیع درد بسیار کمی وجود خواهد داشت که حتی نیاز به مسکن نیست .
تورم بعد از گذاشتن ایمپلنت در بعضی بیماران وجود دارد و در موارد جراحی پیوند استخوان احتمال کبودی نیز می رود که معمولا این عوارض ایمپلنت دندان از روز بعد از کاشت ایمپلنت شروع می شود و پس از یک هفته بهبودی کامل می یابد.

در بعضی از موارد (مواردی که ارتفاع استخوان فک پایین بسیار کم می باشد) ممکن است گزگز و یا بی حسی گوشه ی لب مشاهده شود که امری عادی است و پس از گذشت زمان بهبود می یابد. همچنین احتمال عفونت لثه و آبسه دندان نیز وجود دارد .

از جمله ی عوارض ایمپلنت که بعد از ۱۵ سال ظاهر می گردد در مورد تک ایمپلنت های مربوط به دندان های جلویی می باشد. بدین شکل که پس از ۱۵ سال نوک دندان های طبیعی فک بالا یک تا دو میلیمتر پایینتر می آیند ولی نوک روکش های ایمپلنت سر جایشان می مانند بنابراین نیاز به ترمیم مجدد دارند.

هزینه ایمپلنت

ایمپلنت درمان خیلی ارزان یا خیلی گران نیست. ولی با درنظر گرفتن این نکته که این درمان می تواند تمام کارهایی که یک دندان طبیعی انجام می دهد را انجام بدهد و از طرفی به دندانهای سالم فرد صدمه ای نمی زند هزینه آن قابل توجیه خواهد بود.در مورد درمانهای پروتزی بررسی ، رفع اشکال وتعویض این پروتزها هر چند سال یکبار باعث پرداخت هزینه هایی می شود که دایمی بودن ایمپلنت نیاز به این اقدامات را در حد بسیار بالایی کاهش داده است. شکست ایمپلنت در حد 2 تا 8 درصد گزارش شده است که ایجاد واکنش های حساسیتی در ابتدای درمان،جراحی نامناسب و طرح ریزی غلط درمان از عمده ترین دلایل آن است. عوارض قرار دادن ایمپلنت شامل عوارض ناشی از تزریق های دندانپزشکی،درد،صدمه رسیدن به اعصاب دندانی ،شکستگی و کوفتگی استخوان و بلعیدن اجزاء است که درصد شیوع آن بسیار کم است.محدودیت هایی برای قرار دادن ایمپلنت درافراد دیابتی،سرطانی،مشکلات قلبی،بیماریهای انعقادی وجود
دارد که با توجه به نوع و شدت بیماری طرح درمان متفاوتی را می طلبد.

از سری مطالب پزشکی عمومی و غیر تخصصی سایت (اطلاعات  عمومی و غیرتخصصی پزشکی برای افزایش دانش سلامت  و اطلاعات عمومی پزشکی بازدیدکنندگان)

خارج کردن دندان عقل با جراحی

این دندان عقل از کجا آمده؟

دندان عقل یکی از نمونه‌های تکامل بشر در طول هزاران سال است. انسان‌های اولیه استخوان‌بندی و اسکلت درشت‌تری داشته‌اند. جمجمه‌های بدست آمده نشان داده بشر اولیه سه دندان آسیای بزرگ داشته که از هر سه آن‌ها برای جویدن استفاده می‌کرده است. علت هم این بوده که غذاهای انسان‌های اولیه اغلب خام و سفت بوده و آن‌ها برای جویدن این غذا‌ها به دندان‌های آسیای بیشتر و آرواره‌های قوی‌تر نیاز داشته‌اند. به مرور با پیشرفت شرایط زندگی بشر یاد می‌گیرد غذا‌ها را بپزد. در نتیجه رژیم غذایی نرم‌تر می‌شود و کم کم نیاز به آرواره‌های قوی‌تر و دندان‌های بیشتر از بین می‌رود. در نتیجه فک انسان در کنار سایر استخوان‌ها به مرور کوچک‌تر می‌شود. بنابراین آخرین دندان آسیای بزرگ به تدریج فضای کافی برای رویش را از دست می‌دهد. در نتیجه شیوع نهفتگی در این دندان افزایش می‌یابد. هرچه جلو‌تر می‌رویم نهفتگی در این دندان شایع‌تر می‌شود. در واقع سومین آسیای بزرگ فک به تدریج در حال حذف شدن از ژنتیک انسان است.

he1629

 چرا می‌گوییم دندان عقل؟

معمولا جوانه دندان عقل از حدود سن ۱۱، ۱۲سالگی شروع به تشکیل می‌کند یعنی زمانی که عمده دندان‌های دائمی رویش پیدا کرده‌اند. بعد از شکل‌گیری دندان، فرآیند رویش آغاز می‌شود که معمولا در سن ۱۸، ۱۹سالگی است. چون این دندان در سنی رویش پیدا می‌کند که فرد دارد پا به مرحله بزرگسالی می‌گذارد به آن دندان عقل (wisdom tooth) می‌گویند. مشکلات فرد هم از‌‌ همان سن آغاز می‌شود. البته سن رویش دندان عقل به میزان رشد اسکلت صورت بستگی دارد. در برخی افراد در ۱۶، ۱۷سالگی دندان عقل تقریبا تکمیل شده ولی در برخی موارد در ۲۰سالگی هنوز ریشه‌ها کامل نشده‌اند.

 عقل فداي ارتودنسي

گاهي ممكن است شما فضاي كمي براي حركت دادن و ردیف کردن دندان داشته باشيد. در اين شرايط گاهي متخصص ارتودنسي قبل از شروع درمان ارتودنسی دندان به شما توصيه مي‌كند دندان عقل تان را با جراحي از دهان خارج كنيد؛ به‌ويژه هنگامي كه لازم است براي مرتب كردن دندان هايتان، دندان هاي آسياب را عقب بكشيد.

همچنين گاهي شما دندان هايتان را ارتودنسی مي‌كنيد و همه دندان ها پس از خاتمه مدت درمان مرتب مي‌شوند، ولي هنوز مقداري شلوغي در دندان هاي جلوي فك پايين باقي است. در اين مورد نيز ممكن است دندان پزشكتان به شما توصيه كند كه دندان عقل نهفته را جراحي كنيد تا اين بي‌نظمي اندك باقي‌مانده نيز برطرف شود.

 جراحی دندان عقل چیست؟

گاهی برای خارج کردن دندان عقل نیاز به برداشتن بافت نرم (لثه) یا سخت (استخوان) است. در این صورت به کشیدن دندان عقل، جراحی دندان عقل گفته می شود.

 زمان مناسب درآوردن دندان های عقل چه موقع می‌باشد؟

این دندان ها تا جایی که قادر به رویش باشند، به طرف سطح حرکت می‌کنند و معمولا در سطح پشتی دندان های آسیای بزرگ دوم گیر می‌افتند و جلوتر نمی‌روند. این حالت معمولا در سنین 16 تا 17 سالگی اتفاق افتاده و بهترین زمان برای درآوردن آنهاست. در این سن به دلیل وجود کیسه رویشی بزرگی که تاج دندان را در بر گرفته و همچنین به این علت که ریشه دندان هنوز رشد نکرده و کوتاه می باشد، کشیدن آنها آسان است. ضمن اینکه از بروز عوارض فوق‌الذکر و عوارض حین جراحی نیز پیشگیری می‌شود.

 ورم پس از جراحی دندان عقل

جراحی دندان عقل معمولاً باعث می‌شود یك طرف صورتتان باد كند و كاملاً گرد شود. این همان ورم پس از جراحی است.

این ورم در دو تا سه روز پس از جراحی به حداكثر خود می‌رسد، بنابراین در این روزها باید انتظار حداكثر ورم را در صورتتان داشته باشید، ولی نگران نباشید. پس از گذشت یك هفته، ورم صورت‌تان كاملا برطرف خواهد شد.

برای این‌كه صورت تان كمتر ورم كند، راه‌حل‌های ساده و خانگی هم وجود دارد.

مقداری یخ را درون یك پارچه بپیچید و در طول روز اول بعد از جراحی آن را روی صورتتان قرار دهید، ولی باید دقت كنید 20 دقیقه آن را روی صورت قرار داده و 20 دقیقه بردارید و دوباره همین كار را تكرار كنید.

در روز دوم بعد از جراحی استفاده از یخ یا كمپرس با پارچه گرم و مرطوب را تعطیل كنید. ولی در روز سوم كمپرس صورت با پارچه گرم و مرطوب به رفع ورم كمك می‌كند.

توصیه‌های غذایی

بلافاصله پس از جراحی باید از خوردن غذای گرم خودداری كنید. بهترین پیشنهاد این است كه یك سوپ پركالری و پرحجم تهیه كنید و بگذارید خنك شود. سپس آن را به عنوان ناهار یا شام پس از جراحی، نوش جان كنید.

در روز اول پس از جراحی، از نوشیدن آب ، مایعات، آب‌میوه و شیر غافل نشوید، زیرا به جبران حجم خون از دست رفته ی شما در حین جراحی كمك خواهد كرد.

یك ساعت پس از پایان جراحی، خودتان را به خوردن یك عدد بستنی مهمان كنید، چون باعث می‌شود شما احساس راحتی بیشتری در ناحیه جراحی شده داشته باشید.

تلاش كنید هرچه زودتر به رژیم غذایی روزانه‌تان بازگردید. شاید لازم باشد فقط از طرف مقابل فك برای جویدن غذاها استفاده كنید.

زمان مناسب روکش دندان

مواد مورد استفاده در روکش و بریج

پرسلن (سرامیک/چینی)

این ماده بصورت اینله، انله، روکش و ونیرهای زیبایی استفاده می‌شود. ونیر پوسته بسیار نازکی از پرسلن است که می‌تواند جایگزین مینای دندان شود و یا بخشی از آن را می‌پوشاند. ترمیمهای پرسلن بطور خاصی مورد قبول و پسند عامه مردم هستند، زیرا رنگ و شفافیت آنها مشابه مینای دندان طبیعی است. این نوع ترمیم حداقل دو جلسه و گاهی بیشتر وقت نیاز دارد. ترمیم با پرسلن تحت کشش یا فشار مستعد شکستن است. مقاومت آنها بستگی به ضخامت کافی پرسلن و قدرت باند آن با دندان زیرین دارد. آنها نسبت به سایش بسیار مقاومند، اما اگر سطح پرسلن خشن باشد، به سرعت سبب سایش دندانهای مقابل می‌شود.

پرسلن وفلز

نوع دیگری از ترمیم غیر مستقیم است که بسیار قوی و با دوام بوده و در روکش یا بریج بکار می‌رود. این نوع ترمیم قویتر از پرسلن به تنهایی است. قسمت زیادی از دندان باید تراش داده شود تا این نوع ترمیم روی آن تطابق یابد. گرچه بسیار مقاوم به سایش می‌باشند، ترمیمهای پرسلن اگر سطح خشن داشته باشند، سبب سایش دندانهای طبیعی مقابل می‌گردند. ممکن است در ابتدای جایگذاری ترمیم کمی حساسیت به سرما یا گرما وجود داشته باشد. اغلب بیماران مشکلی با این نوع ترمیم ندارند، گرچه تعداد کمی نسبت به بعضی انواع فلز استفاده شده در ترمیم، حساسیت و آلرژی نشان داده‌اند.

آلیاژ طلا

آلیاژ طلا، حاوی طلا، مس و سایر فلزاتی است که ترمیمی قوی بصورت روکش یا بریج را بدست می‌دهد. آنها معمولاً برای اینله، انله، روکش و بریجهای ثابت استفاده می‌شوند. بسیار مقاوم به خوردگی و تیرگی رنگ هستند. مقاومت بالایی به شکستن و سائیدگی دارند و این امر موجب می‌گردد که دندانپزشک، حداقل میزان ساختمان دندان را حین تراش بردارد. آلیاژهای طلا مشکلی برای دندانهای مقابل ایجاد نکرده و بخوبی توسط بیماران تحمل می‌شوند. گرچه رنگ فلزی آنها شبیه نمای دندان طبیعی نیست.

آلیاژ فلزی

آلیاژهای فلزی غیر قیمتی به رنگ نقره هستند و در روکش، بریج ثابت و دنچر پارسیل استفاده می‌شوند. آنها نسبت به خوردگی و تیرگی رنگ بسیار مقاومند و مقاومت بالایی به شکستگی و سایش دارند. رنگ فلزی آنها نمای دندان طبیعی را ندارد. بعضی بیماران ممکن است نسبت به فلزات، واکنش آلرژیک نشان دهند و در صورت کاربرد آنها ممکن است ابتدائاً حساسیت به سرما و گرما وجود داشته باشد.

 36a007d25475f6d1531e4a089dfad0a0_XL

چه زمانی باید دندان ها را روکش کنیم؟

دلیل اصلی برای روکش کردن دندان از دست دادن یا ضعیف شدن نسوج تاجی دندان است. این اتفاق به سه دلیل پوسیدگی،سایش بیش ازحدسطوح مختلف دندانی یا شکستگی تاج اتفاق می افتد.

وقتی پوسیدگی اتفاق می افتد باید سریعا برای ترمیم آن اقدام شود. اگر پوسیدگی در مراحل اولیه باشد وسطح کوچکی از دندان راشامل شود به مراتب درمان آن ساده ترخواهد بود اما پوسیدگیهای وسیع علاوه برتضعیف نسوج تاجی دندان منجربه درگیری عروق و اعصاب پالپ دندانی می شوند که در نتیجه دندان نیاز به درمان ریشه پیدا می کند.

به طور معمول هنگامی که بیش از نصف دندان ترمیم می شود بهتر است  جهت محافظت از صدمه ناگهانی دندان در اثر مواجهه اتفاقی با نرمه استخوان یا سنگریزه ، دندان را روکش یا کراون کنیم.

 مراحل روکش کردن دندان

۱. تراش دندان ( از محیط دندان به ضخامت روکش مورد نظر برداشته میشود )

۲. قالبگیری از دندان تراش خورده و انتخاب رنگ روکش متناسب با دندانهای مجاور ، جهت انتقال آنچه در دهان وجود دارد به لابراتوار دندانسازی

۳. بعضا یک جلسه امتحان فریم فلزی یا زیرکونیوم

۴. گاها یک جلسه امتحان پرسلن

۵. تحویل روکش

 قیمت روکش دندان

هزینه روکش کردن دندان  بسته به جنس آن و دستمزد دندانپزشک و هزینه لابراتوار میتواند متفاوت باشد.

منظور از جنس روکش دندان  بیشتر نوع آن است که غالبا فلزی، سرامیکی ، پرسلن باند شده به فلز و یا زیرکونیوم  ( یا همان روکش دندان زیرکونیم ) میباشد. معمولا ارزانترین روکشها، همین روکشهای پرسلن باند شده به فلز هستند که البته قیمت روکش دندان در آنها هم به آلیاژ زیر آن بستگی دارد . اما با آلیاژ مرسوم در لابراتوارهای دندانی ، به صرفه ترین هزینه روکش دندان را دارند.

جرم گیری دندان

عموما سفید کردن دندان برای حداقل 90 درصد افراد موفقیت آمیز است، گرچه ممکن است برای همه انتخاب درستی به شمار نیاید. اگر دندان هایتان در اثر کهولت، مصرف چای، قهوه و دخانیات تیره شده اند، سفید کردن انتخاب خوبی است. تیره شدگی دندان با رنگ های زرد، نارنجی و قهوه ای به این روش بهتر پاسخ می دهند. تغییر رنگ های خاکستری ناشی از تتراسایکلین و نیز تغییر رنگ های فلوروزیس گرچه روشن تر می شوند، ولی کاملا از بین نمی روند.

بدرنگی دندانها علل مختلفی دارد که بطور خلاصه شامل :

1 ـ بد رنگی ناشی از جرم و پلاک دندان ، رنگهای غذایی ، سیگار

2 ـ بد رنگی ناشی از لبه پرکردگیهای آما لگام و ترکهای دندانی

3 ـ بد رنگی ناشی از داروهای مصرفی نظیر تتراسیکلین

4 ـ بد رنگی ناشی از مصرف بیش از حد فلوراید ( فلوروزیس )

5 ـ بد رنگی ناشی از ضربه به دندان یا پس از عصب کشی

6 ـ بدرنگی ناشی ازبیماریها و نقایص مینایی

علت خونریزی لثه می‌تواند به دلیل مسواک نکردن منظم باشد. بیشتر دندان‌پزشکان توصیه می‌کنند که کودکان و بزرگ‌سالان، دندان‌های خود را روزی دو مرتبه مسواک بزنند. وقتی که دندان‌ها مسواک زده نشوند به دلیل باقی ماندن پلاک و جرم به مدت زیاد لای دندان‌ها، لثه متورم و ملتهب می‌شود. پلاک لایه نازک غیر قابل رویت از باکتری بوده که پس از غذا خوردن روی دندان‌ها ایجاد می‌شود. مسواک زدن و کشیدن نخ دندان به طور منظم این پلاک‌ها را از بین برده و باعث سالم ماندن لثه می‌شود.

موارد بالا می تواند رنگهای زرد ، قرمز ، قهوه ای ، خاکستری ، سیاه و سفید بر روی دندانها ایجاد کند که ظاهری نازیبا ایجاد خواهد کرد . عمل bleaching یا سفید کردن دندان بر روی برخی از این بد رنگیها مؤثر می باشد سایر بد رنگیها توسط اعمالی چون جرم گیری دندان و پالیش کردن دندانها ، ترمیمهای کامپوزیت ، روکشهای چینی و لامینیت درمان پذیر است .

روشن شدن دندان ها بسته به عادات شما از قبیل مصرف دخانیات و نوشیدن چای و قهوه، بایستی بین 1 تا 5 سال باقی بماند. در این هنگام شما بایستی برای تجدید درمان مراجعه نمایید. سفید کردن مجدد، معمولا سریع تر از دفعه اول انجام می گردد.

پلاک میکروبی یک لایه بیرنگ و چسبنده بوده و از تجمع میکروبهای دهان بر روی زمینه و لایه چسبنده ای از بزاق تشکیل می شود که حاوی مقادیری از خرده های غذایی نیز می باشد. این لایه ، با کشیدن ناخن بر دندان به زیر ناخن جمع شده و به راحتی با مسواک زدن پاک می شود ولی با شستشوی فقط با آب و یا دهانشویه های معمولی پاک نمی گردند. لذا بایستی برای پاک کردن آن از وسایلی چون مسواک و خمیر دندان و نخ دندان استفاده کرد. اگر پلاک میکروبی هر روز و یا در مراحل اولیه از سطح دندان تمیز نشود، املاح موجود در بزاق و مواد غذایی برآن رسوب نموده و منجر به ایجاد جرم دندان که سخت می باشد، میگردد. جرم با مسواک زدن پاک نشده و با عمل جرم گیری توسط دندانپزشک برداشته می شود.

با رعایت بهداشت دهان ودندان به کمک وسایلی چون مسواک، خمیر دندان و نخ دندان و برداشتن پلاک میکروبی آماس لثه بوجود نمی آید. در صورتیکه پلاک تبدیل به جرم شده باشد، جرمگیری توسط دندانپزشک توصیه می گردد.

جرم دندان علاوه بر اینکه برای لثه و بافتهای نگهدارنده دندان مضر می باشد محلی نیز برای تجمع و تکثیر میکروبهای پوسیدگی زا است. با عمل جرمگیری دندان تعداد این میکروبها دردهان به مراتب کمتر می شود. با برداشته شدن جرم، بیمار ممکن است با زبانش حس کند که دندانش خالی شده است. این احساس همراه با مقداری حساسیت به سرما یا گرما (بعد از جرم گیری) این تصور غلط را تقویت نموده است که شاید دندانهایش در حین جرم گیری تراش خورده باشند، در صورتیکه مکانیزم دستگاه جرم گیری لرزشی بوده و قادر به تراش نمی باشد.

 جهت درمان و پشگیری از بوی بد دهان انجام منظم معاینات می‌تواند از بروز پلاک و جرم دندان جلوگیری کرده و در صورت وجود می‌توان آن را به ‌موقع درمان کرد. دندان‌پزشک شما می‌تواند بهترین روش پاک‌سازی دندان‌ها و لثه‌ها را پیشنهاد داده و نقاطی از دهان که به آن‌ها توجه نمی‌کنید را به شما یادآوری کند.

جرم با مسواک و خمیر دندان پاک نشده و برای این منظور از دندانپزشکان باید کمک گرفت، ضمناً خمیر دندانهایی که به عنوان از بین بردن جرم دندان معرفی شده اند دارای مقادیر زیادی از مواد ساینده بوده و فقط رنگ و لکه های رسوب نموده بر دندان را که Stain (زنگ) نام دارد، تمیز می کنند و استفاده همیشگی از آنها توصیه نمی گردد. این خمیردندانها، بعلت دارا بودن مواد ساینده زیاد،ایجاد خراش های بسیار ظریف بر سطح دندانها نموده و زمینه را برای تجمع و چسبندگی بیشتر پلاک میکروبی فراهم می آورند.

 scaling and polishing

جرمگیری چگونه انجام می‌شود؟

 در جرمگیری با ابزارهای دستی، دندانپزشک از یک جرمگیر دندان استفاده می‌کند و به‌صورت دستی پلاک‌های موجود روی دندان‌ها را از بین می‌برد، اما این نوع جرمگیری سطحی و مناسب افرادی است که جرم دندانی زیادی ندارند.

در جرمگیری دندان  با ابزارهای التراسونیک، پزشک به کمک یک دستگاه کوچک و سر فلزی آن پلاک‌ها را از روی سطح دندان‌ها و لثه پاک می‌کند و از اسپری آب برای شستن جرم و سرد نگهداشتن سر دستگاه کمک می‌گیرد. البته سوال بسیاری از متقاضیان جرمگیری از دندانپزشک‌ این است که آیا جرمگیری درد دارد؟

 بیمار در حین جرمگیری هیچ دردی را احساس نمی‌کند، چون نوک قلم دستگاه جرمگیری با ایجاد لرزش و ضربه‌های بسیار کوتاه روی جرم‌ها آنها را از بین می‌برد، اما دندان را نمی‌تراشد که باعث ایجاد درد شود.

 عوارض و مضرات جرمگیری

با وجودی که روش های درمانی جرم گیری دندان و تمیز کردن عمیق ریشه های دندان پر خطر نیستند، اما با این وجود خطر ایجاد عفونت در لثه ها همواره وجود دارد. برای جلوگیری از ایجاد عفونت پس از درمان بیمار، دندان پزشک ممکن است از فیبرهای آنتی بیوتیک بر روی لثه برای مدت یک هفته پس از عمل استفاده کند. اگر شما با خطر بالای عفونت مواجه هستید، ممکن است به شما توصیه شود قبل و بعد از انجام عمل جراحی از داروهای آنتی بیوتیک استفاده کنید تا به این ترتیب بتوان از وارد شدن باکتری ها به جریان خون بدن شما جلوگیری کرد.

کاشت و ایمپلنت دندان

channel-pezeshki