ایمپلنت: روند کاشت، مدت درمان و تعداد ایمپلنت‌های مورد نیاز، دوره نقاهت، موارد ممنوع استفاده از آن،هزینه و عوارض ایمپلنت

ایمپلنت دندان می تواند برای جایگزینی یک دندان، چند دندان، یا همه دندان های فرد مورد استفاده قرار گیرد. هدفدندانپزشک جایگزینی دندان ها بازیابی عملکرد و یا زیبایی دندان ها است.

معمولاً سه انتخاب برای جایگزینی دندان ها وجود دارد که عبارت از:
 استفاده از ابزارهای متحرک دندان (دندان مصنوعی کامل یا جزئی)
 استفاده از پل های ثابت دندان
 استفاده از ایمپلنت دندان است

1
تصمیم گیری درباره این که کدام انتخاب برای بیمار مناسب است بستگی به عوامل متعدد دارد. بطور خاص برای استفاده از کاشت ایمپلنت ها، این عوامل عبارتند از:
 موقعیت دندان یا دندان های از دست رفته
 مقدار و کیفیت استخوان فک که ایمپلنت دندان در آن جایگذاری می شود
 سلامت بیمار
 هزینه روش درمانی
 اولویت ها و ترجیح بیمار
در این حالت جراح دندان پزشک ناحیه مورد نظر را برای استفاده از ایمپلنت دندان معاینه می کند و مناسب بودن شرایط بیمار برای استفاده از ایمپلنت را ارزیابی می نماید. به علت اینکه با استفاده از ایمپلنت دندان امکان جایگزینی دندان های از بین رفته بدون تاثیرگذاری یا تغییر در دندان های مجاور وجود دارد، این روش را می توان بهترین روش کاشت دندان دانست. علاوه بر این، به خاطر اینکه ایمپلنت های دندانی در داخل ساختار استخوانی قرار می گیرند، این ریشه ها بسیار با ثبات هستند و می توانند ظاهر و حس دندان های طبیعی را برای بیمار ایجاد کنند.

روند کاشت ایمپلنت و مدت درمان

۱) تهیه رادیوگرافی های لازم و بررسی دقیق ناحیه بی دندانی و انتخاب ایمپلنت مناسب از لحاظ طول و قطر و نوع آن، که مناسب ناحیه بی دندانی باشد.

۲) انجام جراحی کاشت ایمپلنت در یک جلسه حدودا نیم ساعته در مطب، با بی حسی موضعی، بدون هیچ گونه درد.

۳) حدود ۲ماه بعد از کاشت ایمپلنت میتوان مراحل ساخت روکش(تاج دندان) روی آن را انجام داد.
(این مدت زمان برای ترمیم و سفت شدن استخوان دور ایمپلنت لازم است که البته بسته به جنس استخوان فرد و شرایط موجود، ممکن است این زمان کمی متغیر باشد.)

تعداد ایمپلنت دندانی مورد نیاز برای بی دندانی ها

انواع پروتز برای فک بی دندان کامل :
1- کاشت 12 واحد ایمپلنت دندانی در هر فک برای 12 تا 14 روکش مجزا
2- کاشت 10 واحد ایمپلنت دندانی در هر فک برای 12 تا 14 روکش متصل
3- کاشت 8 واحد ایمپلنت دندانی در هر فک برای 10 تا 14 روکش متصل
4- کاشت 6 واحد ایمپلنت دندانی در هر فک برای 10 تا 12 روکش متصل
5-کاشت 6 واحد ایمپلنت دندانی در هر فک برای ساخت دست دندان پیچ شونده هیبرید
6- کاشت 6 واحد ایمپلنت دندانی در هر فک برای ساخت دست دندان پیچ شونده
7- کاشت 4 واحد ایمپلنت دندانی در هر فک برای اتصال به دست دندان
8- کاشت 2 واحد ایمپلنت دندانی برای بر طرف کردن لقی دست دندان

دوره نقاهت

اگر نیاز به تسکین درد دارید میتوانید از مسکن های با دوز بالاتر مثل پاراستامول یا ایپوبروفن استفاده کنید. همیشه جزوه اطلاعات بیمار را که همراه با دارو های شما می اید را مطالعه کنید و اگر سوالی دارید از داروساز خود بپرسید
دندانپزشک شما ممکن است برای شما انتی بیوتیک و دهانشویه ضد عفونی کننده تجویز کند تا خطر عفونت کردن ایمپلنت دندان کاهش یابد با این حال شواهد زیادی برای اینکه ثابت کند اینکار موثر است وجود ندارد
شما برای چند ماه بعد از عمل نیاز به قرار ملاقات های مکرر با دندانپزشک خود دارید به طوری که او می تواند بررسی کنید که هیچ مشکلی برای شما وجود ندارد.
زمانی که نیاز است تا شما بهبودی کامل بعد از ایمپلنت پیداکنید بسته به طرح درمانی شما متاوت خواهد بود بنابراین مهم است دستورات دندانپزشک خود را دنبال کنید
در حالی که شما بهبود پیدا میکنید ایمپلنت و دندانهای جایگزینی شما میتواند عملکرد مشابه دندانهای طبیعی شما را داشته باشند و و قادر خواهید بود به طور عادی غذا بخورید
شما باید حتما حداقل روزی دو بار از نخ دندان استفاده کنید و مسواک بزنید تا از سالم ماندن دندان ها مطمئن شوید و دندانپزشک و متخصص بهداشت خود را به طور منظم ببینید
اگر یکی از دندان های متصل به ایمپلنت شما اسیب دبد دندانپزشک شما احتمالا می توانید آن را حذف کند و جایگزینی برای آن قراردهد.
اگر ایمپلنت دندان شما اسیب دید ممکن است دندانپزشک بتواند ان را تعمیر کند اگر نتواند ان را تعمیر کند میتواند یک ایمپلنت دیگر جایگزین کند

موارد ممنوع استفاده از ایمپلنت

پیش از کاربرد ایمپلنت با دندانپزشک خود در این رابطه مشورت نمایید. برای استفاده از ایمپلنت سلامتی کامل بدن و همچنین دارا بودن استخوان فک و لثه های سالم از اهمیت زیادی برخوردار است.
در موارد زیر استفاده از ایمپلنت مطلقا ممنوع است:
سکته قلبی (تا ۶ماه) – بعد از آن فقط با ملاحظات خاص و زیر نظر پزشک معالج.
دریچه مصنوعی قلب (تا ۱۵ سال)-بعداز آن فقط باملاحظات خاص و زیرنظرپزشک معالج.
بیماری کلیه پیشرفته
دیابت کنترل نشده و مقاوم به درمان
الکلیسم مزمن یا شدید
پوکی استخوان منتشر ثانویه
نرمی استخوان(استئومالاسی) مقاوم به درمان
رادیوتراپی همزمان
معتادین به مواد مخدر
سیگاری های شدید (یک پاکت در روز)

هزینه ایمپلنت

در این خصوص باید توسط دندانپزشک خود معاینه شده و با او مشاوره کنید. در بسیاری موارد این مبلغ با هزینه روشهای درمانی سنتی(بریج یا پُل) تفاوت چندانی نخواهد داشت.
معمولا هزینه درمان یک ایمپلنت خوب و مناسب با روکش مناسب روی آن، جمعا حدود ۲ میلیون تومان است.

عوارض ایمپلنت

شکست ایمپلنت دندانی در حد 2 تا 8 درصد گزارش شده است که ایجاد واکنش های حساسیتی در ابتدای درمان، جراحی نامناسب ایمپلنت دندانی و طرح ریزی غلط درمان از عمده ترین دلایل آن است. عوارض قرار دادن ایمپلنت دندانی شامل عوارض ناشی از تزریق های دندانپزشکی، درد، صدمه رسیدن به اعصاب دندانی، شکستگی و کوفتگی استخوان و بلعیدن اجزاء است که درصد شیوع آن بسیار کم است.

ارتودنسی کاموفلاژ در بزرگسالان

36151

ارتودنسی کاموفلاژ در بزرگسالان

لبخند، یکی ازمهمترین خصوصیات زیبایی صورت و یکی از ارکان اصلی جذابیت هر فرد طرح لبخند آن محسوب می شود.از طرفی دندان های کج و عدم جفت شدن دندان ها منجر به ایجاد و تشدید بیماری های دهان و دندان از جمله تحلیل لثه و استخوان، پوسیدگی های دندانی، سایش شدید دندان ها و در نهایت دردهای مفصل گیجگاهی- فکی می شود. از این رو انجام ارتودنسی و ایمپلنت دندان در بزرگسالی منجر به بهبود ظاهر صورت و لبخند، بهبود سلامت دندان ها، لثه و در نهایت منجر به افزایش اعتماد به نفس در فرد می شود. ارتودنسی دندان روشی مدرن برای ترمیم و روکش کردن دندان ها، رفع بیماری های لثه ای، عصب کشی و کاشت دندان (ایمپلنت) است.

ارتودنسی چیست؟

کار ارتودنسی بیشتر تصحیح مال اکلوژن یا جفت شدن نامناسب دندانهاست. این امر می‌تواند ناشی از موقعیت نادرست دندانها یا دو فک نسبت به هم باشد یا ممکن است درجاتی از هر دو مشکل در یک فرد موجود باشد. درمان‌های ارتودنسی ممکن است تنها بر تصحیح موقعیت دندانها و یا تغییر الگو و جهت رشد دو فک (درمان‌های ارتوپدیک) متمرکز باشد. از جنبهٔ دیگر می‌توان درمانهای ارتودنسی را به درمان با دستگاه‌های ثابت و متحرک تقسیم نمود.

محدودیت‌های ارتودنسی در میان‌سالی:

- حساسیت بیشتر بافت لثه و استخوان به نیرو‌های ارتودنسی

- حساسیت‌های خاص بیمار از نظر اجتماعی

- نیاز‌های درمان‌های سریع‌تر و حساب شده‌تر

ارتودنسی در بزرگسالان:

امروزه دیگر ارتودنسی تنها برای کودکان نیست. دندانها را در هر سنی به شرط سلامت لثه و استخوان می توان ردیف نمود. ما گزینه های مختلفی از درمان های ارتودنسی را برای بیماران خود از جمله ارتودنسی بزرگسالان مهیا کرده ایم. یک لبخند زیبا از همین امروز می تواند آغاز گردد. درمان ارتودنسی در سنین بالا و بزرگسالی با بهبود ظاهر به مراتب تاثیر بیشتری بر ارتقاء اعتماد به نفس به جا می گذارد. دندانهای نا مرتب و رویهم قرارگیری نا مناسب فکین روی یکدیگر می تواند سبب از دست رفتن استخوان و لثه، سایش دندانها، سردرد و یا مشکلات مفصلی نیز گردد. در صورتیکه مشکل بیمار در حد ناردیفی های دندانی باشد به شرط سلامت لثه، استخوان و بافت های نگهدارنده دندانها به خوبی با ارتودنسی قابل درمان می باشد. در خصوص ناهنجاری فکی هم بسته به شدت مشکل اسکلتی زمینه ای، درمان از نوع ارتودنسی تنها (ارتودنسی جبرانی یا کاموفلاژ) و یا ارتودنسی همراه جراحی فک خواهد بود.

خبر خوش اینکه تکنیک ها و ابزارهایی که ما مورد استفاده قرار می دهیم نگرانی بزرگسالان را به طرز محسوسی در خصوص ناراحتی حین ارتودنسی، طول درمان و دفعات مراجعه کاهش می دهد و انتخاب های زیادی از قبیل انواع براکت های فلزی، براکت های سرامیکی همرنگ دندان و سیستم دیمون را پیش روی آنها قرار می دهد. درصد قابل توجهی از بیماران مطب ما بزرگسالان هستند زیرا آنها اعتقاد دارند هیچگاه برای بهتر کردن بهترین دارائیشان که همان لبخندشان می باشد، دیر نیست.

ارتودنسی جبرانی یا ارتودنسی کاموفلاژ چیست؟

اگر شخصی  ناهنجاری فکی داشته باشد ولی به دلیل پایان سن بلوغ و اتمام رشد،  امکان اصلاح رشد فک وجود نداشته باشد دو راهکار برای درمان ارتودنسی او وجود خواهد داشت:

 ۱- ارتودنسی جبرانی (کاموفلاژ)

۲- ارتودنسی همراه با جراحی فک

در صورتی که شدت مشکل اسکلتی زمینه ای در ناحیه فک بیمار  شدید نباشد و از طرفی انتظار بیمار از درمان ارتودنسی تنها در حد بهبود ظاهری و ردیف شدن نسبی دندانها باشد می توان گزینه جراحی فک را منتفی دانسته و با ارتودنسی به تنهایی بدون جراحی فک اقدام به ردیف کردن دندانها کرد که این کار ظاهر ناهنجاری های فک را نیز تا حدودی می پوشاند و ناهنجاری فک بسیار کمتر نمایان خواهد بود. این درمان که به نوعی برای جبران اختلال فکی بکار می رود در اصطلاح ارتودنسی جبرانی یا کاموفلاژ نامیده می شود.

موارد استفاده از روش درمانی ارتودنسی کاموفلاژ:

  • ناهنجاری فکی از قبیل جلوتر بودن فک بالا
  • ناهنجاری فکی از قبیل عقبتر بودن فک پایین

روش انجام درمان ارتودنسی کاموفلاژ:

در روش ارتودنسی کاموفلاژ بدون کشیدن دندانها صورت‎ می‏‎گیرد. کشیدن دندان در ارتودنسی با دو هدف، تأمین فضای ردیف کردن دندانهای نامرتب و جبران ناهنجاری‎ها‎ی فکی انجام‎ می‏‎شود. از این رو برای عقب کشیدن دندانهایی که رو به جلو هستند و یا جلو کشیدن دندانهای عقب رفته، نیازی به کشیدن دندان نخواهد بود.

در روش ارتودنسی بدون کشیدن دندان، دندانهای بالا و پایین با سیستم دیمونکیس‎ها‎یی که از یکسو دندانها دچار بی نظمی (کروادینگ) شدید هستند و از سوی دیگر فرم لب‎ها‎ امکان برجسته شدن بیشتری دارند، متخصص ارتودنسی گزینه ارتودنسی بدون کشیدن دندان را انتخاب می‎نماید. در این روش، دندانها تا حدودی حالت شیب دار داشته اما لب‎ها‎ فرم بهتری پیدا‎ می‏‎کنند که ابزار درمانی هم در این رابطه تاثیر گذار خواهد بود.

روش درمانی مولتی لوپ برای ارتودنسی بدون جراحی فک:

تکنیک ارتودنسی مولتی لوپ (MEAW)، یک روش پیچیده و بدون عمل جراحی است که در مورد بیمارانی به کار می رود که به طور طبیعی نیاز به عمل جراحی برای اصلاح و هم ترازی فک دارند. در این روش از براکت، وایرهای حلقه ای و کش استفاده می شود تا دندان ها را به محل صحیح خود هدایت کنند. در کالیفرنیا ارتودنتیست های بسیار اندکی وجود دارند که در تکنیک MEAW آموزش دیده اند و این روش را به عنوان یک گزینه ی درمانی به بیماران خود ارائه می دهند.

معایب ارتودنسی کاموفلاژ:

ارتودنسی کاموفلاژ نیاز به بی حسی موضعی دارد و حرکت دندانها با سرعت انجام‎ می‏‎شود. از این رو حرکت سریع‌تر دندان‌ها به معنای تنظیم براکت‌ها در وقفه‌های زمانی کمتر است و بیمار تعداد جلسات کمتری به دکتر ارتودنسی  مراجعه‎ می‏‎کند. اگر چه ارتودنسی کاموفلاژ بدون نیاز به عمل جراحی و با درمان سرپایی صورت‎ می‏‎گیرد و به تغییر لثه‌های و استخوانهای نگهدارنده دندان منجر‎ می‏‎شود، اما عاری از عیب نیست. در اینجا به برخی از معایب این روش اشاره‎ می‏‎کنیم:

یکی مشکلات ارتودنسی کاموفلاژ، هزینه بالای آن است. اکثر شرکت‌های بیمه این عمل را تحت پوشش قرار نمی‌دهند و از اینرو هزینه آن از ارتودنسی بیشتر است. در صورتی که دندان‌ها نیازمند اصلاح فراوان باشد، این روش قابل اجرا نخواهد بود و بیمار باید از روش ارتودنسی قدیمی استفاده کند.

طرح لبخند: (ویژگی های لبخند زیبا، انواع طرح لبخند)

دراین دنیای در حال تغییر و روبه پیشرفت ، زیبایی  همیشه مقوله ای با اهمیت بوده است. داشتن یک طرح لبخند زیبا وخوشایند  نه تنها  از نظر اجتماعی و عاطفی بلکه از نظر اقتصادی و کسب مشاغل بهتر، موفقیت بیشتری را نصیب فرد می کند. چرا که دندانها و لبخند زیبا نقش عمده ای را در جذابیت صورت و اعتماد به نفس شخص ایفا می کند.
اکنون با پیشرفت تکنولوژی در دندانپزشکی مدرن، این امکان برای دندانپزشک زیبایی وجود دارد که لبخند فرد را زیباتر سازد و در عین حال ظاهر جوان تری را در وی ایجاد نماید. واین همه با  درمان های محافظه کارانه و حفظ نسج سالم ،  بدون هیچگونه آسیب به دندان ها مقدور است.
روشهای اصلاح طرح لبخند ارتودنسی، لامینیت، روکشهای زیبایی و کامپوزیتهای نوری هستند.

DT_1374931079_2dbbeb9fee6abbeaf84e1135c1cb066a

اجزا و ویژگی های یک لبخند زیبا

 داشتن لبخند زیبا نه تنها در داشتن حس خوب  درخود مؤثر است ، بلکه در ایجاد و القای حس خوب در اطرافیان ایجاد و آنها را جذب می کند.
هر مقدار پهنا و وسعت لبخند شما بیشتر باشد ، لبخند شما بسیار جذاب تر و مؤثرتر بوده و برتر می باشد.علاوه بر زیبایی و این گونه اعمال برای لبخند زیبا جوان سازی پوست را در بر خواهد داشت و این کار ها و اعمال برای دندان بدون هیچ گونه صدمه و آسیبی به دندان امکان پذیر می باشد.
چیزی در اصلاح و درست کردن ترتیب دندان ها برای دکتر دندانپزشک مورد توجه قرار می گیرد ، قرینه و هم سان بودن دندان های چپ و راست با هم است و غیر از  دندان های ردیف بالایی باید دندان  های ردیف پایین نیز با هم قرینه و هم سان باشند  و اگر کجی و ناقرینگی وجود داشت دکتر دندان پزشک  باید آن را اصلاح و برای قرینه کردن آن اعمال مربوطه را انجام دهد و نیز داشتن رابطه ی صحیح و کنار هم قرار گرفتن دندان های چپ و راست با لب و به صورت کل نحوه ی قرار گرفتن لب و دندان  ها می باشدو پزشک مربوطه باید روی این موارد دقت کافی را مبذول بدارد . ترتیب و به ردیف بودن طول و عرض و ارتباط طولی و عرضی دندان ها با هم نیز برای یک پزشک مورد توجه می باشد. و این ترتیب و نحوه قرار گیری دندان  ها و لثه ها و لب ها باید طبق فرمول خاصی کنار هم قرار گیرند که با اصلاح همه ی اینها می تون لبخند زیبا و مورد دل خواه را به بیمار  و مراجعه کننده اهدا نمود و وی را از داشتتن این گونه لبخند زیبا برخوردار نمود.
از با اهمیت ترین مورد های دندان پزشکی می توان به در مان های زیر اشاره نمود:
1-لمینیت دندان( سرامیکی و کامپوزیتی) ،2-بلیچینگ دندان(سفید کردن دندان ها )،3-جراحی لثه ( اصللاح بدفرمی و بلندی لثه ها و یا بیشتر کردن طول تاج دندان ها ).
لبخند واقعی لبخندی است که آدم را به شور وشعف وادرا می کند که قدرت این شور و شعف نیز بسیار زیاد می باشد.
جال در مورد اجزا و بخش های یک لبخند زیبا را بهتر و بیستر بشناسیم:
1-    نسبت دیده شدن و رؤیت دندان های ثنایا،
2-    میزان دیده شدن لثه ها ،
3-    قوس لبخند،
4-    فضای منفی ،
5-    پهنای لبخند.

طراحی لبخند چیست؟

با جذابتر شدن لبخند سلامت عمومی افراد در جامعه افزایش پیدا کرده و با رفع کردن مشکلات زیربنایی که موارد اصلی در آسیب دیدگی های دندان ها دارند مانند پوسیدگی درمان گردیده تا بتوان نشانه های جذابیت و نشانه ی سلامتی را افزایش داد.
دندانپزشک بعد از انجام دادن درمان های لازم بر روی دندان ها و بازیابی کردن سلامت دندان ها از روش های درمانی برای زیباسازی طراحی لبخند اقدام کرده و یکی از روش ها را انجام میدهد تا به بهترین نتیجه برسد.
ایمپلنت کردن :
یکی از روش های رایج که برای جایگزین کردن دندان از دست داده استفاده میشود ایمپلنت کردن است که با درمان و ترمیم شدن آن ساختاری طبیعی در چهره بوجود می آورد و تاثیرگذار بوده .
ترمیم تاج دندان:
دندان هایی که ترک خورده یا شکسته و لب پریدگی دارند باید با روش تاج گذاری که با روکش های سرامیکی انجام میگیرد با تراش دادن و تنظیم کردن دندان روکش مربوطه را چسبانده و ظاهر دندان را طبیعی جلوه دهد.
سفید کردن دندان :
از موثرترین روش های زیباسازی طظاهر دندان ها تغییر رنگ آن ها به سفید است که با روش های درمانی این مهم انجام گرفته و برای ثابت ماندن رنگ دندان ها باید مراقبت های فردی در جهت سلامت دهان انجام گیرد.
روکش کردن:
دندانی که لب پریده یا تغییر رنگ داده باشد بهترین حالت درمانی گذاشتن روکش های پرسلن سرامیکی است که با توجه به تناسب دندان های بیمار باریک و همرنگ دندان ها به کار گذاشته میشود و روش ایده آلی محسوب میشود.
صاف کردن دندان ها :
برای اصلاخ لبخند زیبا زمان زیادی را صرف ارتودنسی دندان ها میکردند و باید سیم های فلزی را نیز تحمل میکرد تا دندان ها مرتب شوند ولی امروزه با روش های درمانی که انجام میگرد ارتودنسی نامرئی با روش های گوناگونی عمل کرده و میتواند دندان ها را صاف کند بدون اینکه نیاز به سیم گذاری و وصل کردن فلز و پلاک ها روی دندان ها باشد و لبخندی زیباتر را برای شما بوجود می آورد تا صرف چند ماه دندان هایی مرتب و منظم داشته باشید.

انواع طرح لبخند

لبخند عاقلانه :
در این نوع لبخند لبه دندانهای قدامی در یک خط مستقیم قرار میگیرند. این نوع لبخند نشان دهنده هوش و بلوغ است . زیرا در سنین پایین دندانها به یک اندازه نیستند ولی وقتی سن بالاتر می رود و لبه دندانها ساییده میشود ، اندازه آنها یکسان می شود و لذا معمولا دندانهایی که در یک خط مستقیم قرار گرفته اند نشان دهنده بلوغ عقل و خبرگی است.
لبخند جوانی :
در این نوع لبخند دو دندان جلو ، بطور مشخص بلندتر از دو دندان کنار خود هستند. این نوع طرح لبخند نشانه جوانی و جسارت است و همچنین میتواند نشان دهنده گرمی و صمیمیت باشد. در کسانی که لبهای برجسته دارند این نوع طرح لبخند زیباتر است.
لبخند اسپرت :
این نوع طرح لبخند بین دو نوع طرح لبخند قبلی است . دو دندان جلو بلند تر از دندانهای کناری است . این لبخند نشان دهنده غیر جدی و غیر رسمی بودن است .

ارتودنسی دندان به وسیله دستگاه های ثابت

ارتودنسی ثابت و متحرک یک رویکرد درمانی دندان پزشکی است که برای بیمارانی استفاده می‌شود که نحوه قرارگیری دندان‌های آن‌ها در دهان به خاطر کوچک بودن فک نامناسب است (مال اکلوژن) و دندان‌ها به صورت صحیح قرار نگرفته اند و به همین دلیل بیمار با مشکل در هنگام جویدن یا گاز گرفتن مواجه می‌شود. روش درمانی ارتودنسی دندان در کلینیک ارتودنسی شامل درمان و کنترل جنبه‌های مختلف رشد فک و صورت (ارتوپدی فک و صورت) و بهبود ظاهر دندان ها و طرح لبخند نیز می باشد.

دستگاه های ثابت ارتودنسی

این دستگاه‌ها همان سیم‌ها و براکت‌هایی است که روی تک‌تک دندان‌ها نصب می‌شوند. یک دستگاه ثابت ارتودنسی از قطعاتی به نام براکت که به طور مستقیم به دندان‌ها چسبانده می‌شوند و سیم در داخل آنها گذاشته می‌شود، تشکیل شده‌اند. این دستگاه‌ها کنترل بهتری بر حرکات دندانی دارند چون نیرویی که بر دندان‌ها وارد می‌کنند، به طور دقیق کنترل شده است و به تدریج و به آرامی دندان‌ها را به موقعیت صحیح هدایت می‌کنند. به طور معمول نیرویی که به وسیله این دستگاه‌ها بر دندان‌ها وارد می‌شود، نیرویی سبک است.

Damon Braces
طی درمان با دستگاههای ثابت براکتهای مخصوصی ( نگینها) روی هر یک از دندانها چسبانده میشود و این براکتها توسط یک سیم انعطاف پذیر به هم متصل میشوند.لازم است در اکثر جلسات سیم ارتودنسی جهت اعمال نیرو به دندانها تنظیم شود. از آنجا که براکتها به سطح دندان چسبانده شده اند در طی درمان ارتودنسی جدا نمی شوند و به همین جهت به این نوع درمان ارتودنسی ,درمان ثابت گفته میشود. مزیت دستگاههای ارتودنسی ثابت امکان انجام دادن کلیه حرکات دندانی به صورت بسیار دقیق می باشد.در طی اولین روزهای درمان ارتودنسی ممکن است دندانهای شما حساس باشند یا اینکه ممکن است سطح داخلی لب و گونه در تماس با سیمها ی ارتودنسی دچار ساییدگی شوند ولی به زودی حساسیت دندانها و ساییدگی ها برطرف خواهد شد. اشکال اصلی آنها این است که چون در دهان ثابت هستند، نمی‌توان برای تمیز کردن آنها را از دهان خارج کرد. به علاوه موجب گیر کردن موادغذایی در اطراف سیم‌ها و براکت‌ها شد. اگر این خرده‌های غذایی به خوبی برداشته و تمیز نشوند، به زودی موجب پوسیدگی دندان‌ها می‌شوند. در صورت رعایت بهداشت دهان و دندان دستگاه ثابت باعث افزایش احتمال پوسیدگی دندان نمی شود. اگر دندانپزشک برای شما این دستگاه‌ها را تجویز کرد باید خودتان را برای مسواک زدن دقیق و رعایت بهداشت دهان، چند برابر بیشتر از آنچه پیش از این انجام می‌دادید، آماده کنید. بنابراین مسواک زدن و استفاده از نخ دندان  بعد  از هر وعده غذا الزامی است.

عملکرد

درمان ارتودنسی نیاز به آماده‌سازی قبلی بیماران دارد.درمان صحیح ارتودنسی نیاز به نظم خاص و آماده‌سازی بیماران دارد. این آماده‌سازی شامل جرم‌گیری، ترمیم پوسیدگی‌ها، کشیدن دندان‌ها (در صورت نیاز) و آموزش بهداشت است. شرط اصلی درمان ارتودنسی موفق، همکاری بیمار و عمل به توصیه‌های دندان‌پزشک است. چون درمان ارتودنسی در مدت‌زمان نسبتا طولانی انجام می‌گیرد بنابراین علاقه و اشتیاق بیمار در به دست آوردن نتیجه‌ای خوب، تاثیرگذار است.دستگاه‌های ارتودنسی با اعمال نیرو روی دندان موجب جابه‌جایی آنها می‌شوند. این نیروها در حد نیروهای بیولوژیک هستند و دندان‌پزشک با اطلاع کامل از میزان آنها و محاسبه با روش‌های خاص درمانی اقدام به اعمال آنها می‌کند. پس از هر جلسه درمانی درد اندکی به وجود می‌آید که علت آن فعال‌سازی دستگاه توسط دندان‌پزشک است. معمولا این درد 3 تا 5 روز به طول می‌انجامد و تا فعال‌سازی بعدی از بین می‌رود. برای رفع این درد می‌توان مسکن مصرف کرد. استفاده کوتاه‌مدت از داروهای ضدالتهاب هیچ‌گونه مغایرتی با درمان‌های ارتودنسی ندارد (استفاده بلند‌مدت از داروهای مسکن توصیه نمی‌شود). دستگاه ثابت را فقط ارتودنتیست می‌تواند جای‌گذاری کند و در پایان درمان از دهان خارج کند.

اجزای ارتودنسی ثابت

براکت های ارتودنسی
نگین های فلزی هستند که روی دندان ها چسبانده می شوند. البته انواع دیگری به شکل براکت های سرامیکی نیز وجود دارد که همرنگ دندان ها بوده و مزیت کمتر دیده شدن دستگاه ارتودنسی را دارا هستند.
بند
حلقه های فلزی که دور دندان های آسیای اول یا دوم قرار داده می شوند.
جداکننده
حلقه های لاستیکی که قبل از قرار دادن بند ها بین دندان های عقب قرار می گیرد تا فضای لازم برای قرارگیری بند ها را ایجاد کنند.
اورینگ
حلقه هایی کشی با انواع رنگ ها که پس از قرار دادن سیم روی تک تک براکت ها می گذارند تا سیم را بین براکت ها نگه دارد.
سیم ارتودنسی
سیم پیوسته ای که از عقب به جلو روی تمام براکت ها قرار می گیرد و با اعمال نیرو سبب حرکت دندان ها می گردد.
هدگیر
همان دستگاه خارج دهانی است که به شکل یک میله فلزی روی صورت قرار می گیرد و دارای قطعه پارچه ای دیگری نیز هست که روی سر و یا گردن نصب می شود.
الاستیک ها
حلقه های کوچک کشی در قطر ها و ضخامت های مختلف که طبق دستور ارتودنتیست برای حرکت دادن دندان ها در جهات مختلف توسط بیمار استفاده می شوند.

هزینه

هزینه ارتودنسی بستگی به ميزان مشکل و نوع درمان دارد.
در صورتيکه درمانهای مرحله اول با پلاکهای متحرک انجام شود هزينه درمان کمتر خواهد بود ، البته بسته به شدت مشکل و تعداد پلاکهای مورد استفاده مقداری اين هزينه متغير خواهد بود . حدود 30 درصد اين هزينه در ابتدا پرداخت شده و مابقی ظرف 6 ماه بايد تسويه شود . البته در اکثر موارد درمانهای فاز اول بيش از اين مدت (گاها تا 2 سال ) طول می کشد(چون تا رويش تمام دندانهای دائمی بايد بيمار تحت کنترل بوده و اقدامات لازم انجام شود) که ديگر نياز به پرداخت هزينه اضافی در اين مرحله از درمان نمی باشد.
پس از رويش تمام دندانهای دائمی درمانهای مرحله دوم که همان درمانهای ثابت ارتودنسی است انجام می شود .البته در صورتيکه افراد در سنين بالاتر مراجعه کرده باشند مستقيما وارد اين مرحله از درمان می شوند. درمانهای ثابت ارتودنسی حدود 18-24 ماه طول کشيده و هزينه های بالاتری نسبت به درمانهای متحرک دارند .در اين درمانها نيز 30 درصد هزينه در ابتدا و مابقی به صورت اقساط ظرف يک سال پرداخت می شود. الباقی درمان بدون دريافت هزينه انجام خواهد شد.در صورت انجام درمانهای ارتودنسی نامرئی با براکتهای سراميکی مقداری هزينه درمان ارتودنسی ثابت افزايش خواهد يافت.

درمان ارتودنسی ثابت و مراقبت های پس از آن

درمان ارتودنسی دندان بهبود ظاهر بیمار با به دست آوردن طرح لبخند زیباتر و دلنشین می باشد. داشتن لبخندی زیبا و عریض بی تردید اثرات محسوسی بر بهبود احساس انسان نسبت به خود داشته و اعتماد به نفس و موفقیت بیشتری را برای او در زمینه های شخصی، حرفه ای و اجتماعی به ارمغان می آورد. ارتودنسی یکی از جامعترین و غیرتهاجمی ترین روش های درمانی اختلالات فکی می باشد. از آنجا که ما برای بقا به غذا نیاز داریم، عضلات و مفاصل فک اغلب خود را به جبران موقعیت ناصحیح دندانها برای ایجاد حداکثر قابلیت ماضغه هماهنگ می کنند، اگر چه این امر در دراز مدت آسیب جدی آنها را به همراه داشته باشد.

images
ارتودنسی ثابت

منظور از ارتودنسی ثابت این است که بیمار نمی تواند دستگاه ارتودنسی را از دهان خارج نماید . در دستگاه ارتودنسی ثابت اجزا به صورت نگین هایی برروی دندان چسبانده شده و ثابت می گردند . به این نگین ها براکت می گویند. این روش درمانی برخلاف درمانهای متحرک ، وابسته به همکاری بیمار نمی باشد . طول درمان ارتودنسی ثابت به طور متوسط 2 سال می باشد ولی براساس نوع ناهنجاری بیمار و شدت مشکل می تواند بیشتر هم بشود . بیمار در هنگام دوره درمانی ثابت نباید غذاهایی با قوام سفت مثل ته دیگ ، بلال ، میوه های هسته دار ، زیتون و غیره را استفاده نماید . در غیر این صورت براکت از دندان جدا می شود که می بایست براکت جدیدی برای بیمار چسبانده شود که این امر می تواند باعث طولانی شدن زمان درمان و آسیب به دندان گردد . در این دوره بیمار از نظر بهداشت ، به مراقبت های خاصی نیاز دارد تا از ایجاد تغییر رنگ و پوسیدگی در دندانها جلوگیری به عمل آید .
در درمانهای ارتودنسی ثابت می توان ماهی یک میلیمتر دندان را حرکت داد و این امر در بعضی مقاطع درمانی چندان مشهود نخواهد بود . در بعضی از موارد از بیمار براساس نوع ناهنجاری دندان کشیده می شود . در اینگونه از بیماران در چند جلسه اول حرکت دندانها بخوبی مشهود است و دندانها به جای فضای خالی حرکت داده می شوند که از نظر بیمار به خوبی قابل مشاهده است . بیمار می بایست ماهی یک بار جهت درمان ویزیت شود . در هر جلسه بعد از فعال کردن کش ها ، سیم ها و یا فنرها ممکن است بیمار مقداری درد داشته باشد که به مرور زمان در هفته اول کاهش می یابد . گاهی در بین جلسات معاینه به دلیل حرکت دندانها ممکن است مقداری از انتهای سیم ها از آخرین دندان خارج شود و باعث احساس تیزی و آزار گونه بیمار شود که در این صورت نیاز است بیمار وقت اورژانس گرفته و زودتر از موعد مقرر به مطب مراجعه نماید تا انتهای سیم کوتاه شود .

درمان جامع ارتودنسی ثابت

منظور از درمان جامع ارتودنسی ثابت درمانی است که با هدف منظم کردن دندانهای نامنظم با حفظ و یا افزایش زیبایی لبخند و صورت بیمار انجام می شود. در درمانهای ساده تر ارتودنسی  اهداف درمانی محدود هستند. مثلا ارتودنسی با هدف ایجاد فضا برای کاشت یک دندان غایب یا از دست رفته می تواند درمانی جامع با هدف برقراری نظم دندانی ، ارتقای زیبایی و بهبود عمل جویدن بوده و یا درمانی ساده تر و تنها با هدف تامین فضای کاشت یک دندان باشد.
امروزه در ارتودنسی نوین بیمار در طرح ریزی درمان و انتخاب روش درمانی و اهداف درمانی دخالت مستقیم داشته و متخصص ارتودنسی با ارایه رویکردهای مختلف درمانی و مزایا و معایب آنها،  بیمار را در انتخاب درمان مناسب راهنمایی می کند.
دربسیاری از موارد که بیمار در سنین پس از بلوغ مراجعه می نماید امکان درمانهای ارتودنسی پیشگیری وجود نداشته ولیکن امکان ارتودنسی ثابت با هدف حصول نظم و زیبایی و بهبود عملکرد جویدن قابل انجام است. امروزه محدودیت سنی خاصی برای ارتودنسی ثابت وجود ندارد. چنانچه مشکل بیمار علاوه بر کمبود فضا و بی نظمی شامل مشکل در استخوانهای فک از قبیل عقب بودن فک پایین نیز باشد، درمان پس از سنین بلوغ مشکل تر خواهد بود چراکه امکان اصلاح روابط فکی با پلاکهای متحرک و تغییر الگوی رشد وجود ندارد.

ارتودنسی متحرک بهتر است یا ثابت ؟

هیچ کدام از این دو روش برتری نسبت به هم ندارند و بسته به شرایط بیمار کمک گرفتن از یک روش یا هر دوی آن ها توصیه می شود. دستگاه متحرک را می توان از دهان خارج کرد ، غذا میل کرد ، سخنرانی کرد و پس از مسواک زدن دندان ها و شستن دستگاه ، مجدداً از آن استفاده کرد. این دستگاه ها برای حرکات محدود دندانی و گسترش کام یا حفظ فضای دندان های شیری از دست رفته ( کشیده شده ) کاربرد دارند. گروهی از این دستگاه های متحرک هم به اصطلاح « فانکشنال » نامیده می شوند و برای اصلاح و بهبود رشد فک ها تجویز می شوند. دستگاه های ثابت هم دارای انواع متنوعی هستند. شایع ترین جزء آن ها براکت « Bracket » است که روی دندان چسبانده می شود. براکت ها از نظر جنس متنوع هستند اما به طور خلاصه به فلزی و غیر فلزی تقسیم می شوند که انواع غیر فلزی آن ها از قبیل سرامیکی یا کامپوزیتی از تطابق رنگ مناسب با دندان ها برخوردار هستند.

مراقبت های دندانپزشکی

هنگام فعالیت های شدید و ورزش های سنگین که با ضربه سر و صورت ممکن است همراه باشد یا هنگام شنا مراقب سیم های ارتودنسی ثابت خود باشید.
با مشاهده هر نوع زخم و ممانعت در غذا خوردن و صحبت کردن توسط وسایل اردتونسی هرگز آن را دستکاری نکنید و جهت رفع مشکل به دندانپزشک مراجعه کنید.
از گاز زدن میوه، بلال، ساندویچ، پیتزا توسط دندان های جلو و پایین خودداری کنید.
برای خوردن میوه های هسته دار، ابتدا هسته را از میوه جدا کنید و بعد آنها را با دندان های عقب بجوید.
از قرار دادن مداد، خودکار و اجسام این چنینی در داخل دهان خودداری کنید.
تمیز کردن براکت ها و سیم های ثابت ارتودنسی به علت غیرمتحرک بودن، برای جلوگیری از گیر کردن غذا و پوسیدگی دندان ها باید توسط مسواک های مخصوص انجام گیرد تا از بوگرفتن و تغییر رنگ آن جلوگیری شود.
مسواک در فک بالا از بالای لثه به طرف پایین و در فک پایین به طرف بالا کشیده شود. سطوح جونده و پشت دندان ها فراموش نشود.

روکش دندان: انواع، مزایا و هزینه

تغذیه نامناسب و رعایت نکردن بهداشت دهان و دندان می تواند دندان ها را دچار تخریب بر اثر پوسیدگی و وارد آمدن ضربه نیز ممکن است دندان را دچار شکستگی کند. چنین تخریبی اگر حجم عمده ای از دندان را در بر بگیرد، ساختار باقی مانده دندان نیازمند حمایت می شود
دلیل اصلی برای روکش دندان از دست دادن یا ضعیف شدن نسوج تاجی دندان است. این اتفاق به سه دلیل پوسیدگی،سایش بیش ازحدسطوح مختلف دندانی یا شکستگی تاج اتفاق می افتد.
وقتی پوسیدگی اتفاق می افتد باید سریعا برای پر کردن دندان اقدام شود. اگر پوسیدگی در مراحل اولیه باشد وسطح کوچکی از دندان راشامل شود به مراتب درمان آن ساده ترخواهد بود اما پوسیدگی های وسیع علاوه برتضعیف نسوج تاجی دندان منجربه درگیری عروق و اعصاب پالپ دندانی می شوند که در نتیجه دندان نیاز به درمان ریشه پیدا می کند. اگر سریعا رسیدگی نشود موجب کشیده شدن دندان می شود که با تقبل هزینه ایمپلنت می توان نبود دندان را جبران کرد.

146531

روکش دندان چیست؟

تخریب دندان‌ها ممكن است در اثر پوسیدگی یا ضربه اتفاق بیفتد. دندان‌هایی كه پوسیدگی‌های شدید دارند، مقدار زیادی از نسج خود را از دست می‌دهند و دندانپزشك برای بازسازی آنها مجبور به استفاده از روكش‌ها خواهد شد.
گاهی اوقات ضربه‌هایی كه به دندان‌ها می‌خورد نیز باعث می‌شود كه دندان بشكند. اگر شكستگی‌ دندان كوچك باشد می‌توان آن را به كمك مواد پركردنی، ترمیم كرد اما شكستگی‌های بزرگ دندان باید به كمك روكش‌ها اصلاح شوند.
دندان‌های دچار شكستگی‌های مادرزادی مثل دندان‌های میخی شكل یا دندان‌هایی كه اندازه‌های كوچك‌تر یا نامتناسب با دندان‌های دیگر دارند و نیز بدرنگی‌های دندان‌ها، به كمك روكش‌ها قابل اصلاح است. در مجموع به كمك یك روكش می‌توان عملكرد و یا زیبایی از دست رفته یك دندان را به آن باز گرداند.
روكش‌ها از جنس‌های مختلفی ساخته می‌شوند. ماده‌ای كه روكش یا هر گونه پروتز دندانی از آن ساخته می‌شود باید با خصوصیات و شرایط دهان سازگاری داشته باشد مثلا به راحتی زنگ نزند و مواد سمی برای بدن در آن به كار نرفته باشد.
جالب است بدانید كه طلا یكی از سازگارترین مواد با بدن انسان است و انتخاب خیلی مناسبی برای ساخت روكش‌های دندانی محسوب می‌شود. این خصوصیات، طلا را به عنوان ماده‌ای مناسب برای ساخت روكش‌ها، معرفی می‌كند.

چه زمانی نیاز به روکش کردن دندان هست ؟

زمانی دندان شما نیاز به روکش دارد که تاج دندان، به شدت آسیب دیده و با ترمیمهای معمول قابل پر شدن نیست، یکی از مواردی که این موضوع را باعث میشود، بعد از درمان ریشه ( عصب کشی ) است. چرا که دندانی که نیاز به روت کانال یا عصب کشی دارد ،نه تنها به علت پوسیدگی بخش وسیعی از تاج خود را از دست داده بلکه بعد از درمان ریشه نیز خشک و شکننده میشود و چه بسا اگر ترکی در تاج دندان باشد، دندان خرد شده و از بین می رود.
مورد دیگر سمپتومها وعلایم ترک در دندان است، که شایعترین علامت آن درد دندان در حین جویدن است. و دندانپزشک معمولا از طریق دق کردن دندان در جهات مختلف به آن پی میبرد.
مورد دیگر استفاده از روکش (  البته انواع خاص پروتز های ثابت دندان ) بد رنگی های دندانی است

مراحل روکش کردن دندان

۱. تراش دندان ( از محیط دندان به ضخامت روکش مورد نظر برداشته میشود )
۲. قالبگیری از دندان تراش خورده و انتخاب رنگ روکش متناسب با دندانهای مجاور ، جهت انتقال آنچه در دهان وجود دارد به لابراتوار دندانسازی
۳. بعضا یک جلسه امتحان فریم فلزی یا زیرکونیوم
۴. گاها یک جلسه امتحان پرسلن
۵. تحویل روکش

انواع روکش دندان

جدا از روش های قدیمی روکش طلا و…، به طور معمول امروزه از روکش های زیر استفاده می شود.
روکش های چینی فلز:(PFM) که بخش درونی (Frame) آن از فلز و بخش بیرونی آن از جنس چینی دندانپزشکی ساخته می شود.فریم فلزی می تواند از طلا یا آلیاژ های نیکل، کروم و کبالت ساخته شود.
ژاکت کراون؛ که فاقد بخش پشتیبانی کننده درونی (فریم) است.این نوع روکش به دلیل توانایی کمتر در تحمل فشارهای ناشی از جویدن به دلیل نبود فریم، در دندان های جلو کاربرد دارد. این روش به دلیل حذف لایه فلزی، شفافیت بیشتر و نیاز کمتری به تراش دندان دارد.
روکش های تمام چینی؛ در این روش، بخش درونی (فریم) به جای فلز از نوعی سرامیک تقویت شده به عنوان هسته مرکزی استفاده می شود.این روش گران تر از روش PFM بوده و در موارد وجود حساسیت به هر نوع فلز در بیمار یا به دلایل زیبایی مورد استفاده قرار می گیرد.

مزایای روکش کردن دندان

درمان با روکش، در مواردی که تاج دندان دچار تخریب‌های ناشی از پوسیدگی وسیع، ضربات، شکستگی یا تضعیف ساختار دندان پس از درمان ریشه شده باشد، ضروری است.
قضاوت و تشخیص دندانپزشک در روکش‌گذاری دندان پس از درمان ریشه، نقش اصلی را دارد.
مهم‌ترین مزیت روکش حفظ ساختار دندان در برابر شکستگی و نیز حفظ سلامت بافت‌های اطراف دندان است، اما به هر حال 1 تا 5/1 میلی‌متر از نسج دندان، طی فرآیند ترمیم تراش می‌خورد و اهمیت مراقبت از آن را برای جلوگیری از پوسیدگی مجدد چند برابر می‌کند.

مضرات روکش کردن دندان

در روش ترمیم دندان، ماده بازسازی‌کننده بین دیواره‌های باقیمانده دندان قرار می‌گیرد و به حفظ ساختار و یکپارچگی دندان در برابر شکستگی کمک می‌کند و همین طور ظاهری زیبا به دندان می‌بخشد.
اما نکته اینجاست که درمان‌های ترمیمی نه‌تنها ضرورت مراقبت از دندان‌ها را برای جلوگیری از پوسیدگی مجدد چند‌برابر می‌کنند، بلکه تصمیم برای روکش‌گذاری و درمان‌های ترمیمی نیز در برخی موارد تحت تاثیر تشخیص‌های اشتباه دندانپزشک به وارد آمدن آسیب‌های جدی به‌تنها عضو التیام‌ناپذیر بدن منجر می‌شود.

قیمت و هزینه روکش دندان

هزینه و قیمت روکش دندان به نوع روکش دندان و مواد مورد استفاده سازنده بستگی دارد. بهتر است قبل از هر روش درمانی مرتبط با دندان، نرخ و هزینه های احتمالی آن را از کلینیک جویا شوید. انتخاب نوع روکش دندان لیتیوم، لومینیرز، زیرکونیوم و… همچنین مسائل مربوط به زیبایی دندان بر روی هزینه و قیمت روکش دندان تاثیر گذار است. همچنین مسائل مربوط به زیبایی دندان بر روی هزینه و قیمت روکش دندان تاثیر گذار است.

انواع ارتودنسی نامرئی و مزایا

یکی از رشته‌های تخصصی دندان‌پزشکی است. این کلمه مرکب است از دو واژه لاتین “ارتو” به معنای “راست” و “درست” و “ادوس” یا مشتق آن “دنس” به معنای “دندان”. ارتودنسی یکی از مهمترین رشته‌های تخصصی دندانپزشکی است. همچنین اولین تخصص معرفی شده در دندانپزشکی می‌باشد کار ارتودنسی بیشتر تصحیح مال اکلوژن یا جفت شدن نامناسب دندانهاست. این امر می‌تواند ناشی از موقعیت نادرست دندانها یا دو فک نسبت به هم باشد یا ممکن است درجاتی از هر دو مشکل در یک فرد موجود باشد. انواع ارتودنسی در ادامه توضیح داده میشود ، ارتودنسی در اصلاح الگوی طرح لبخند تاثیر به سزایی دارد.

invisible-Orthodontics

ارتودنسی نامرئی چیست؟

به سه گروه از درمانهای ارتودنسی، ارتودنسی نامرئی اتلاق می شود. ۱. ارتودنسی اینویزیلاین : در این روش از پلاک هایی شفاف برای حرکت دادن تدریجی دندانها کمک گرفته می شود. ۲. ارتودنسی لینگوال (زبانی) : در این روش، براکت ها از داخل و پشت دندانها چسبانده می شوند. ۳. ارتودنسی با براکت های سرامیکی : در این شیوه، بجای براکت های فلزی از براکت بیرنگ یا همرنگ دندان استفاده می شود.

ارتودنسی اینویزیلاین

اینویزیلاین اصلا براکت ندارد و به معنی ردیف کردن نامریی دندان است. این با براکت های رنگ دندان فرق می کند. براکت های رنگ دندان همه کارهایی که سیستم ثابت ارتودنسی می تواند در درمان انجام دهد و جامع ترین و کامل ترین درمان است، انجام می دهد اما اینویزیلاین یک نوع درمان متحرک ارتودنسی است و مانند ناخن مصنوعی بی رنگ اما متصل به هم برای همه دندان ها استفاده می شود. این نوع درمان با قالب گیری از دندان ها و همچنین طراحی روی آنها انجام شده و سپس روی دندان سوار می شود و لازم است که فرد مراجعات متعدد داشته باشد. این نوع درمان براکت نیست و محدودیت های درمان ارتودنسی را با خود به همراه دارد. در موارد خیلی خفیف که نیاز به ارتودنسی باشد، مثلا مختصری دندان جابه جا شده باشد و برای جابه جایی هم فضا به اندازه کافی باشد و نیاز به کشیدن دندان و جراحی فک نباشد، مورد استفاده قرار می گیرد. اما اگر لازم به کشیدن دندان باشد یا جراحی فک نیاز باشد، درمان جامعی نیست و در موارد کمی کاربرد دارد و اگر لازم باشد باید انجام شود. در عین حال چون حجم دارد و مقداری از دندان های بالا را می گیرد، معمولا در صحبت کردن اختلال ایجاد می کند. لازم است که موقع غذا بیرون آورده شود، چرا که جویدن را با مشکل مواجه می کند. فرد وقتی دندان بالا و پایین را روی هم می گذارد، حس می کند که فک باز می ماند و احساس خستگی در عضلات ایجاد می کند. برای فردی که واقعا به هیچ وجه نمی توان از براکت ها برای او استفاده کرد و مشکل او بسیار خفیف است و نیاز به کشیدن دندان نیست، می توان از این روش استفاده کرد. موارد کاربرد این درمان تنها ۲ درصد است.

ارتودنسی لینگوال (زبانی)

براکت های لینگوال (زبانی) به پشت دندانها چسبانده می شوند و از اینرو نامرئی خواهد بود. نام این براکت ها برگرفته از کلمه لاتین ”لینگوا” به معنی زبان می باشد. این تکنیک بالاخص مناسب افراد بزرگسالی است که ضمن تمایل به بهبود ظاهر و عملکرد دندانها با ارتودنسی نمی خواهند دیگران از این درمان مطلع شوند. البته این براکت ها معمولا” برای حرکات دندانی مختصر توصیه می شوند.
در این روش متخصص ارتودنسی ابتدا از دندان های بیمار قالب و نمونه ای تهیه کرده و آن را به آزمایشگاه جهت طراحی براکت می فرستد. در آزمایشگاه توسط نرم افزار CAD/CAM ، براکت مورد نظر طراحی می شود. سپس سیم ها را نیز می سازند و به براکت ها متصل می کنند. این فرآیند حدود 5 تا 6 هفته طول می کشد. بعد از این کار، براکت های آماده شده را طی یک فرآیندی به دندان ها می چسبانند. فراموش نشود افرادی که تحت درمان هستند حتما باید بطور منظم به متخصص ارتودنسی مراجعه کنند و تحت نظارت باشند.
مهمترین و اصلی ترین مزیت لینگوال این می باشد که براکت ها و سیم های فلزی به جای اینکه در جلوی دندان ها قرار گیرند به پشت دندان ها چسبانده می شوند و بنابراین هنگام صحبت کردن و یا لبخند زدن جلوی دید دیگران نمی باشند تا ظاهر زننده ای داشته باشند. همچنین این نوع از براکت ها برای تغییراتی از جمله اصلاح چرخشی، تنظیم ارتفاع دندان و از بین بردن فاصله بین دندانی، قابلیت بیشتری دارند. علاوه بر این اگر به علت عدم رعایت بهداشت لکه هایی روی براکت ها ایجاد شد و یا تغییر رنگ داد، در درون دهان می باشد و دیگران نمی توانند آن را مشاهده کنند.

ارتودنسی با براکت های سرامیکی

در این روش درمانی ، از براکت های سرامیکی (شیشه ای) Ceramic brackets یا از براکت های کامپوزیتی(Composite brackets)  بجای براکت های فلزی رایج استفاده می شود و بقیه مراحل و روش های درمانی هیچ تفاوتی با روش های معمول ندارد . در این روش سیم ارتودنسی که از بین براکت های سرامیکی گذرانده می شود ، دیده می شود و در صورت تمایل بیمار می توان از سیم های روکش دار سفید رنگ و همرنگ دندان استفاده کرد . براکت های هم رنگ انتخاب بیمارانی است که به دنبال براکت هایی با جلب توجه کمتر هستند . این براکت ها همرنگ دندان می باشند . در این روش چون براکت ها بر سطح خارجی دندانها چسبانده می شوند ، از فاصله بسیار نزدیک قابل رویت می باشد ولی در فعالیتهای روزمره بیماران کمتر دیده می شود و بیماران از نظر دیده شدن درمان ارتودنسی با این روش ابراز رضایت می کنند . همچنین باید دانست که حرکت دندانها در این روش نسبت به براکت های فلزی کندتر است ، در نتیجه درمان طولانی تر می شود .
یک راهکار به منظور ارتقاء زیبایی و کاهش مشکل تغییر رنگ کش دور براکت های سرامیکی استفاده از براکت های سرامیکی خود باز شونده می باشد. براکت های شفاف دیمون یکی از جدیدترین مدل های سیستم دیمون می باشد که زیبایی، استحکام و قابلیت بالای عملکرد را توأمان در خود جمع نموده است

مزایا ارتودنسی نامرئی

از جمله مزایای ارتودنسی نامرئی امکان درآوردن پلاک ها هنگام غذا خوردن، مسواک زدن و کشیدن نخ دندان می باشد. پلاک ها عملا قابل مشاهده نبوده و نسبت به براکت های سنتی آزار کمتری برای لثه بهمراه دارند. به خاطر داشته باشید که ارتودنسی نامرئی تنها برای افرادی که نامرتبی های اندکی دارند قابل استفاده می باشد. اگر شما قصد انجام ارتودنسی دارید و می خواهید اطلاعات بیشتری پیرامون ارتودنسی نامرئی بدست آورید با دندانپزشک خود صحبت کنید. هیچگاه برای داشتن لبخندی زبیا دیر نیست.

ارتودنسی دندان و سفید کردن دندان ها

 

گاهی اوقات برای خیلی ها طرح لبخند زیبا با دندان های مرتب آرزوست. آنها دندان های نامرتبی دارند و با هر بار جلوی آینه رفتن یا لبخند زدن به این فکر می کنند که کاش دندان های صاف و مرتبی داشتند. این آرزو این روزها دیگر دست نیافتنی نیست. علم دندانپزشکی نه تنها در زیباسازی دندان ها به خوبی پیشرفت کرده است بلکه روش های راحت تر و ساده تری را برای رسیدن به نتیجه مطلوب به کار می گیرد.

در مواردی که دندان در جای اصلی رویش نیافته باشد و یا به هر علتی کج در امده باشد و یا در بین دندان ها فاصله باشد و در بعضی موارد بعلت کمبود جا روی هم سوار شده باشند و یا دندان ها کوچکتر یا بزرگتر از حد طبیعی در دهان موجود باشند از طریق کلینیک ارتودنسی اقدام به درمان می شود
از ارتودنسی پیشگیری تا ارتودنسی های نامرئی. در روش های جدید فرد کمتر به سیم ها و براکت هایی که با هر بار حرف زدن و خندیدن خود را نشان می دهند، اذیت می شود و تا طی کردن دور کامل مشکلی از نظر ظاهری ندارد.
جالب است بدانید امروزه به دلیل حذف روش های قدیمی، بسیاری از مشکلاتی که متعاقب ارتودنسی ایجاد می شد، از بین رفته اند. در قدیم به جای براکت ها، حلقه هایی دور دندان قرار می دادند که فلزی بود و علاوه بر نمای نازیبا، به علت ازبین رفتن چسب زیرین، ایجاد پوسیدگی هم می کرد اما امروزه با استفاده از چسب مخصوص با نام کامپوزیت، براکت ها به سطح مینا چسبانده می شوند.
بیشتر ارتودنتیست ها نیز دقت می کنند از کامپوزیت مناسبی برای دندان های جلویی که دید بیشتری دارند، استفاده کنند تا ته رنگ زردرنگ روی دندان ها نماند. پس از ارتودنسی نیز فقط با برداشتن آن لایه نازک میکرونی که برای آماده سازی مینا و چسباندن براکت ها، در حد میکروسکوپی دارای خلل و فرج شده است، علاوه بر دندان های مرتب و متناسب در فک بالا و پایین، از سفیدی و درخشندگی آنها لذت می برید.
درمان های ارتودنسی به منظور برقراری رابطه بین دندانی و فکی بهتر انجام می گیرد. با این درمان ها نه تنها به زیبایی بیشتر دست می یابیم بلکه می توانیم با رعایت بهداشت از پوسیدگی های بیشتر که براثر نامرتبی و روی هم قرارگرفتن برخی از دندان ها یا فاصله بین دندانی جلوگیری کنیم. این روش با قرار گرفتن دندان ها در محل خود و ایجاد روابط فکی صحیح، سبب تلفظ بهتر حروف و کلمات توسط بیمار و نهایتا حضور با اعتماد به نفس او در جامعه می شود.
درمان ارتودنسی را می‌توان از اواخر 3 سالگی تا زمانی که دندان‌ها وجود دارند، انجام داد. در سنین پایین و دوره دندان‌های شیری معمولا برای رفع عادات مضر مانند مکیدن انگشت یا پستانک از دستگاه‌های ساده ارتودنسی استفاده می‌شود. پس از آن از حدود 6 سالگی یعنی زمانی که اولین دندان دائمی (دندان آسیا) رویش پیدا کرد. تغییرات اسکلتال در محدوده سنی خاصی امکان‌پذیر است و معمولا ارتودنتیست پس از حذف عامل به وجودآورنده نسبت به تغییرات ابعاد فکی در جهت‌های مختلف اقدام می‌کند.
تا حدود سنین 12 تا 15 سالگی می‌توان تغییرات اسکلتال و عضلانی مانند بزرگ‌کردن فک را در بیماران انجام داد. بهترین سن درمان ارتودنسی با دستگاه ثابت، حدود 12 سالگی است. پس از 12 سالگی با افزایش سن بیمار درمان‌ها باید محافظه‌کارانه‌تر انجام شوند. معمولا پس از 30 سالگی اندكی تحلیل استخوان در فک روی می‌دهد و ارتودنتیست باید نسبت به نحوه درمان، انتخاب نوع درمان و وجود محدودیت‌ها به بیمار اطلاعات کامل را بدهد.

بلیچینگ چیست؟

بليچينگ يعنی سفید کردن دندان بوسيله مواد خاص اکسید کننده مثل پر اکسید هیدروژن. مواد اکسید کننده به داخل ساختار کریستالی میله مانند مینای دندان نفوذ کرده و رنگیزه‌های رسوب کرده در بین هرم‌های مینائی را اکسید می‌کنند.با گذشت زمان نفوذ مواد اکسید کننده به داخل عاج دندان که در لایه زیرین مینا قرار داردنیز صورت گرفته و رنگ آن نیز روشن تر می‌شود.
در سال‌های اخیر محصولات زیادی نیز برای سفیدکردن در داروخانه‌ها وسوپرمارکت‌ها ارائه می‌شوند که غلظتی کمتر از ده درصد دارند وبه علت نظارت نداشتن دندانپزشک بر مراحل درمان استفاده از آن‌ها توصیه نمی‌گردد.

ميزان اثر بليچينگ

بليچينگ باعث سفيد و روشن تر شدن دندان ها به اندازه 2-3-4 درجه می شود. البته ميزان سفيد شدن دندان ها بسته به جنس دندانها و نوع بدرنگي دندانها در افراد مختلف متفاوت است و در بعضی از بدرنگی ها تاثير بسيار زياد و شگرف می گذارد.

ضرر بليچينگ

بليچينگ در صورتی كه با روش اصولي و صحيح و دقت لازم انجام شود هيچگونه ضرر و اثر سوء نخواهد داشت و كاملا بی ضرر است.
بعد از بليچينگ ممكن است گاهی به طور موقت دندان ها يك مقدار حساس شود كه پس از چند روز بهبود می يابد. استفاده از خميردندان های ضدحساسيت در اين گونه موارد توصيه می شود.

دوام بليچينگ

شما نبايد تصور کنيد يک بار که دندان هايتان را سفيد کرديد هيچ وقت ديگر به سفيد کردن آنها احتياج نخواهيد داشت. سفيد کردن دندان ها آثار هميشگی ندارد ولی دندان ها معمولا چند سالی سفيد باقی خواهند ماند. حفظ نتايج درمانی به اين مساله بستگی دارد که شما پس از سفيد کردن دندان هايتان، چقدر توصيه های ايمنی را رعايت کنيد. نوشيدن زياد قهوه و چاي پر رنگ ، کشيدن سيگار، استفاده زياد از نوشابه های رنگی و عدم توجه به بهداشت دهان و دندان ، از عواملی هستند که باعث می شوند مدت زمان دوام بلیچینگ کمتر شود.

پروتز دندان و مراقبت از آن

ایمپلنت دندان نوعی پایه تیتانیومی سازگار با سلول های بدن است. از ایمپلنت های دندانی به عنوان جایگزینی مناسب و دائمی به جای یک یا چند دندان از دست رفته استفاده می شود. پس از قراردادن ایمپلنت توسط دندانپزشک در داخل استخوان فک، با استخوان سازی سلول های استخوان ساز در سطح ایمپلنت، استخوان فک به ایمپلنت جوش می خورد. فرآیند جوش خوردن معمولا 3 تا 4 ماه طول کشیده، سپس قسمت تاج و روکش دندان ساخته شده و بر روی پایه قرار می گیرد.
از هر زاویه ای که شما به این موضوع بنگرید، ایمپلنت بهترین انتخاب برای جایگزینی دندان های از دست رفته شما است.
زیبایی : ایمپلنت کاملا شبیه دندان خودتان خواهد بود و از آنجا که با استخوان فک درگیر می شود، مانع از تحلیل استخوان و لثه می شود که در سایر روش های قبلی ( دست دندان و یا بریج) از عوارض این درمان ها می باشد. به هر حال کسی متوجه نخواهد شد که شما یک دندان جایگزین دارید.
حفظ ساختمان دندان های مجاور : در این روش دندان های مجاور تراشیده نمیشوند و دچار پوسیدگی های بعدی نخواهند شد.
اعتماد به نفس : به طور یقین با استفاده از ایمپلنت احساس بهتری نسبت به خود، خنده و صحبت کردن دارید.
قابل اعتماد : درصد موفقیت ایمپلنت های دندانی بسیار بالا است و بهترین انتخاب برای جایگزینی دندان از دست رفته شما است. بر خلاف ادعاهای خلاف واقع گذشته در این رابطه، درصد موفقیت ایمپلنت نسبت به سایر روشهای جایگزینی دندان، بسیار بالاتر است و از آنجا که بدنه ایمپلنت از تیتانیم خالص ساخته می شود، واکنشی به صورت رد پیوند وجود نخواهد داشت.
عوارض اولیه پس از جراحی نصب ایمپلنت مانند سایر جراحی‌هاست که شامل درد، تورم و احساس سوزش در محل جراحی می‌شود، اما در صورت توجه‌نکردن ساختار فک و محل قرارگیری سینوس‌ها‌ از سوی دندانپزشک، ایمپلنت ممکن است وارد فضای سینوس شود که علاوه بر درد و تورم منجر به سینوزیت حاد نیز می‌شود.
ایمپلنت در فک پایین نیز در محل جراحی ممکن است به عصب این ناحیه صدمه بزند که علائم آن به صورت بی‌حسی لب پایین و چانه و حتی گاهی درد‌های غیرعادی تظاهر پیدا می‌کند. در مواردی، اگر صدمه شدید باشد عارضه بی‌حسی غیر قابل بازگشت و نیازمند جراحی‌های میکروسکوپیک برای پیوند عصب خواهد بود.

درد پس از جراحی

باید توجه داشت که پدیده درد پس از جراحی در افراد مختلف بسته به آستانه تحریک و تحمل هر شخص، متفاوت است. بر این اساس، نمی‌توان در مورد میزان درد پس از هر جراحی از جمله جراحی کاشت دندان یک حکم کلی صادر کرد.
عوامل جسمی و همچنین روانی در بروز شدت درد بسیار موثر تلقی می‌شود و میزان نیازمندی به داروهای ضد درد و گاهی آرامبخش را در افراد گوناگون، متفاوت می‌سازد.
شدت درد و تورم بعد از عمل کاشت ایمپلنت به عوامل مختلفی از جمله نحوه جراحی از سوی جراحان، دستکاری نسوج نرم و سخت، برندگی و میزان استهلاک ابزار و دریل‌های جراحی و… بستگی دارد. در بعضی موارد نیز بیماری‌های سیستمیک و عادات خاص بیمار، موجب شکست در موفقیت کاشت ایمپلنت‌ها می‌شود.
مهم‌ترین این عوامل شامل بیماری دیابت پیشرفته و غیر کنترل شده، کمبود قدرت دفاعی بدن، سرطان‌های ناحیه دهان یا نواحی دیگر بدن که موجب تضعیف قدرت دفاعی شده باشد، شیمی‌درمانی نزدیک به زمان جراحی ایمپلنت، پوکی شدید استخوان، اختلالات شدید ریوی، کلیوی و کبدی، اختلالات خونی و انعقادی، استفاده بیش از حد از دخانیات و سیگار، بیماری‌هایی نظیر پارکینسون شدید و نیز اختلالات روانی می‌شود.

مراقبت هاي بعد از جراحي كاشت ايمپلنت

1. همانطور كه پس از شكستگي استخوان، قطعات استخوان را بهم متصل مي كنند (مثال گچ مي گيرند) و به بيمار مي گويند كه ناحيه تحت هيچ فشاري قرار نگيرد. همين نكته اساسي را در كاشت دندان بايد مراعات گردد.
2. ايمپلنتهاي دنداني به سه روش كاشته مي شوند:
الف: ايمپلنتهاي دو مرحله اي:
ايمپلنت در استخوان فك قرار ميگيرد و لثه روي آن بخيه زده مي شود. لذا بعد از جراحي، ايمپلنت داخل دهان مشاهده نمي گردد. در اين حالت ايمپلنت  زير لثه قرار دارند تا تحت هيچ نوع فشاري قرار نگيرند. پس از 3 ماه جهت ايمپلنت هاي فك پايين و 6 ماه جهت ايمپلنت هاي كاشته شده در فك بالا، لثه بطور محدود دوباره شكافته مي شود. با قرار دادن قسمت برون فكي ايمپلنت سر ايمپلنت از لثه خارح مي شود و قابل رويت است. يك الي دو ماه جهت ترميم دوباره لثه بدور قطعه ايمپلنتي كه از لثه خارج شده است نياز مي باشد. در مرحله بعدي قالبگيري جهت ساخت روكش متصل به ايمپلنت انجام مي پذيرد. بطور خلاصه معمولا جهت فك پايين 5 ماه و جهت ايمپلنتهاي فك بالا 8 ماه طول مي كشد تا بتوان از ايمپلنت ها بعنوان يك دندان قالب گرفت.
براي حفظ ظاهر بيمار معمولا در صورت نياز يك پروتز موقت متحرك كه شبها بايد از دهان خارج شود به بيمار تحويل داده مي شود.
ب: ايمپلنتهاي يك مرحله اي:
ايمپلنت در استخوان فك قرار مي گيرد و قسمتي از ايمپلنت از لثه خارج است و لثه بدور ايمپلنت در همان مرحله اول جراحي بخيه زده مي شود. در اين روش درماني امكان تحويل دادن يك پروتز متحرك موقت مشكل تر مي شود و چون قسمت قابل رويت بوسيله پيچ به ايمپلنت متصل است، احتمال شل شدن پيچ وجود دارد.
پس از 3 ماه جهت ايمپلنت هاي فك پايين و 6 ماه جهت ايمپلنت هاي كاشته شده در فك بالا،‌ قالبگيري جهت ساخت روكش اصلي شروع مي گردد. معمولا در صورت نياز يك پروتز موقت متحرك كه شبها بايد از دهان خارج شود به بيمار تحويل داده مي شود.
ج: ايمپلنتهايي كه بلافاصله تحت فشار قرار مي گيرند Immediate Load (روش مدرن):
ايمپلنت در استخوان فك قرار مي گيرد و بلافاصله يك روكش موقت پلاستيكي (آكريلي) با رنگ دندان بر روي ايمپلنت قرار مي گيرد. اما هنوز اتصال ايمپلنت به استخوان برقرار نگرديده و استخوان ترميم نيافته است لذا اين روكش ها جهت تامين زيبايي موقت بيمار و ترميم زيباتر لثه ساخته مي شود و تحمل فشار را ندارد. پس از 3 ماه جهت ايمپلنت هاي فك پايين و 6 ماه جهت ايمپلنت هاي فك بالا،بيمار نبايد از غذاهاي سخت استفاده نمايد.

پروتز دندان

 

منظور از اصطلاح پروتز دندان، دندان مصنوعی یا تعویض دندان است. این پروتزها انواع مختلفی دارند، از روکش های ساده ای که برای کمک به ترمیم یک دندان استفاده می شود تا پروتزهای کامل دندان که برای جایگزینی یک دندان بکار برده می شوند و عموما دندان مصنوعی نامیده می شوند، پروتز متحرک و ثابت دندان بنا به دلایل زیبایی و پزشکی توسط دندان پزشک مورد استفاده قرار می گیرد. بیمارانی که به پروتز نیاز دارد برای گاز گرفتن چیزی به مشکل بر می خورند و همچنین به خاطر نداشتن یک دندان یا ظاهر جسمانی نامناسبی که به دلیل نداشتن دندان پیدا کرده اند، احساس شرمندگی می کنند.

پروتز دندان ثابت

پروتز ثابت دندان همان چیزی است که در بین عموم جامعه با عنوان روکش دندان مرسوم است. پروتز ثابت خود بر دو نوع است :

روکش تک واحدی دندان (single dental crown)

معمولا دندان زمانی نیاز به روکش دارد که به علتی ساختار دندان ضعیف شده و نیاز به حفاظت و حمایت با روکش دارد و یا بعضا دلایل زیبایی لزوم وجود روکش را منجر می شود. گاهی به دلیل نقص عملکرد دندان ( مشکلات فانکشنال ) ، روکش به کمک سیستم جویدن و مضغ فرد می آید.

بریج دندان ( dental bridges)

یکی دیگر از انواع پروتز ، بریجهای دندانی هستند . آنچه که بیشتر با عنوان پروتز ثابت دندان در بین جامعه مرسوم است همین نوع پروتز دندان است. این نوع پروتز ، در واقع زمانی مورد استفاده قرار میگیرد که فرد یک یا تعداد بیشتری از دندانهای خود را از دست داده و در عین حال هنوز حداقل یک دندان در جلو و یک دندان در عقب دندان از دست رفته وجود دارد. به این ترتیب با تراش دو دندان مجاور ناحیه خالی از دندان ، یک پل (bridge ) بین دندانهای پایه زده می شود تا ناحیه خالی از دندان پر شده و دوباره توانایی جویدن و زیبایی به فرد باز گردد.

پروتزهای دندانی متحرک

گاهی به دلایل متعدد نمیتوان از پروتزهای دندانی ثابت برای جایگزینی دندانهای از دست رفته استفاده کرد. در این صورت پروتزهای متحرک به کمک افزاد بی دندان یا با تعدادی دندان از دست رفته و دندانپزشکان می آید. پروتز متحرک همانطور که از نام آن بر می آید به راحتی داخل دهان گذاشته و یا برداشته میشود . پروتزهای دندانی متحرک بر سه نوع اند:

• پروتز دندانی پارسیل (partial prosthesis)

آن چیزی که در بین عموم جامعه با عنوان « دندان تکه ای » موسوم است همین نوع از انواع پروتز هستند. پروتز پارسیل خود انواع گوناگونی دارد : برای مثال پروتزهای پارسیل تمام آکریل ( فلیپر ) ، معمولا به عنوان یک درمان موقتی در بسیاری از موارد مورد استفاده قرار می گیرند. نوع دیگر پروتزهای پارسیل پروتزهای کرم کبالت است که از قدیم الایام به عنوان درمان بی دندانیها با انتهای آزاد ( کسانی که دندانهای خلفی _دندانهای عقبی _خود را از دست داده اند و دندانی جهت پایه برای پروتز ثابت ندارند ) یا کسانی که به هر دلیل نمیخواهند از پروتز ثابت دندان استفاده کنند مورد استفاده قرار می گرفته است. این انواع پروتز شامل ترکیب آکریل ( بخش صورتی دست دندان « لثه پروتز ») و آلیاژ فلزی هستند کهکه بخش عمده آن را کرم و کبالت شامل میشود .معمولا به علت فلزی بودن گیره ها ظاهری نا خوشایند دارند. به همین علت امروزه انواع دیگری از پروتز پارسیل طراحی شده که بخش فلزی آن نیز به صورت رنگ دندان میباشد و به آنها پروتز پارسیل felexite گفته میشود.

• پروتز کامل دندان یا دست دندان ( denture)

حتما دست دندانهای پدر بزرگها و مادر بزرگها را دیده اید. این نوع از پروتز متحرک برای افرادی مورد استفاده قرار میگیرد که تمام دندانهای خود را از دست داده اند . هر چند امروزه با پیدایش ایمپلنتهای دندانی ، استفاده از این انواع پروتز متحرک کمتر شده، اما هنوز به عنوان کم هزینه ترین درمان بی دندانی مورد استفاده قرار میگیرد. پروتز کامل نیز دارای دو نوع معمولی و لثه نرم است . نکته مهم این که پروتز کامل دندان از دو بخش تشکیل میشود یکی دندانها که سفید هستند و دیگری بخش صورتی پروتز که در بین بیماران با عنوان « لثه پروتز » موسوم است. این بخش لثه پروتز باید مستحکم باشد که بتواند کارآیی لازم را داشته باشد. در واقع لثه نرم به صورت یک لایه با ضخامت ۱-۲ میلی متری در زیر لثه سخت پروتز به مدت کوتاه استفاده میشود تا تورم یا التهابات لثه بیمار برطرف شده و بستر مناسبی برای دریافت پروتز با لثه سخت فراهم شود. اگر پروتز با لثه نرم قرار باشد که به طور دایم مورد استفاده قرار بگیرد ، هرچند در ابتدا استفاده از آن بسیار راحت تر است اما نه تنها کار آیی آن بسیار پایینتر است بلکه باعث تخریب بافت لثه باقیمانده در دهان فرد میشود. در عین حال تمیز نگه داشتن پروتزهای قابل انعطاف ( لثه نرم ) بسیار سخت تر است و احتمال رشد انواع باکتریها و قارچها در خلل و فرج آنها زیاد است.

• اوردنچر ( over denture )

اوردنچر نیز نوعی درمان پروتز دندانی متحرک است که در واقع دست دندان کاملی بوده که روی دو پایه دندانی یا چند پایه ایمپلنت می نشیند. به نسبت پروتز کامل دندان راحت تر است اما به هر حال متحرک است و راحتی آن از پروتز ثابت دندان کمتر است.

ایمپلنت دندان

ایمپلنت دندان پست های فلزی یا فرم هایی است که با استفاده از عمل جراحی در استخوان فک و در زیر لثه قرار می گیرد. هنگام کاشت دندان ایمپلنت، از آنها می توان برای جایگذاری دندان ها در دهان استفاده کرد. با توجه به اینکه ایمپلنت ثابت دندانی داخل استخوان فک قرار می گیرند، می توانند یک نقطه اتکای با ثبات برای دندان های مصنوعی باشند. دندان های مصنوعی و پل هایی که بر روی ایمپلنت ها قرار می گیرند لیز نمی خورند یا در دهان شما حرکت نمی کنند و این موضوع یک مزیت با اهمیت بسیار در زمان غذا خوردن و صحبت کردن است. این پایه های محکم به عملکرد دندان های مصنوعی و پل ها و نیز روکش های خاص قرار داده شده بر روی آن ها کمک موثر می کنند و به این ترتیب فرد احساس طبیعی تری در مقایسه با زمانی دارد که از پل ها و دندان های مصنوعی سنتی استفاده می کند.

دلایل کاشت دندان

بسیاری از دلایل با اهمیت برای توجیه لزوم جایگزینی دندان های از بین رفته با ایمپلنت دندان به شرح زیر وجود دارد:  وجود همه دندان ها در دهان می تواند اعتماد به نفس شما را افزایش دهد. به این ترتیب شما دیگر نگران توجه دیگران به دندان های از بین رفته خود نخواهید بود.  هنگامی که دندان ها از بین می رود، تحلیل استخوان دندان که این دندان ها را نگه می دارد شروع می گردد . کاشت دندان به حفظ این استخوان و ظاهر فک شما کمک می کند.  از دست دادن دندان می تواند بر کیفیت جویدن غذا و نوع غذاهایی که شما امکان خوردن آنها را دارید، تاثیر داشته باشد. بعضی افرادی که دندان های آنها از بین رفته است رژیم غذایی ضعیف دارند و به این ترتیب ممکن است سلامت کلی آنها تحت تاثیر قرار گیرد. میوه ها و سبزیجات خام نیازمند جویدن بیشتر هستند. به همین خاطر کسانی که با جویدن مشکل دارند ممکن است از مصرف آنها خودداری کنند. سایر انتخاب ها، همچون مخلوط کردن، پوره کردن و آب گرفتن نیز همواره قابل استفاده نیستند.  از دست دادن دندان ها می تواند وضعیت گاز گرفتن آنها را تغییر دهد. تغییر در وضعیت گاز گرفتن می تواند باعث ایجاد مشکلات خاص برای مفصل فک شود که در اصطلاح تخصصی به آن مفصل گیجگاهی یا تحتانی نیز گفته می شود.  از دست دادن دندان ها می تواند وضعیت صحبت کردن شما را تحت تاثیر قرار دهد و به این ترتیب اعتماد به نفس شما را کاهش دهد.

کاشت و ایمپلنت دندان